ეს დღევანდელი „მორწმუნეების“ მიერ ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ჭორია. ბევრი საუბრობს სახლიდან მადლის მიტოვებაზე, თუ სახლში ძაღლი იმყოფება. ამ თეორიის საღვთისმეტყველო საბაბი არ არსებობს.
ბიბლია არ გვასწავლის მადლისა და ძაღლის შეუთავსებლობაზე. როდესაც უფლის ანგელოზი რაფაელი ტობითს დაემგზავრა ძაღლიც მათთან ერთად მიდიოდა (ტობ. 5,17). ანგელოზი არც გამწყრალა და არც გაქცეულა ამის გამო.
სახარებაში ვკითხულობთ, რომ ძაღლის ყოლა სახლში არ ეწინააღმდეგება რჯულს (მთ. 15, 27). ძაღლებისადმი „მტრული“ დამოკიდებულება წარმართული წარმოშობისაა, ისე, რომ მისი მიღება ჩვენც „წარმართებად“ გვაქცევს. თუმცა ძაღლების ადამიანებზე უპირატეს მდგომარეობაში დაყენება მიუღებელია.
წყარო: მღვდელი ლევან მექოშვილი
წიგნი „მოძღვრისა და სულიერი შვილის ურთიერთობა“
ძაღლი ხატების კუთხეში რომ მოშარდავს და მოისაქმებს, ამას რა შეიძლება დავარქვათ?
უდავოდ ძაღლი ადამიანის მეგობარია და ჩვენგან პატივისცემასა და მფარველობას იმსახურებს. მაგრამ მისი ადგილი ეზოშია და სახლში მისი ყოფნა, ელემენტარული სანიტარული მოთხოვნების გათვალისწინებით, მიზანშეუწონელია.
თუმცა ეს საკითხი საბოლოოდ ინდივიდუალური გზით წყდება და პატრონი თავისი გადაწყვეტილებით ირჩევს, ძაღლი სახლში და ლოგინში ყავდეს, თუ ეზოში.
Berebs tu zagikitchawt mgeliz hkoliat, mtawaria sulieri zchowreba,wizrunot jeso kristeze,rom man izrunos tschwenze ,is moazesrigebs twiton,ra unda gkawdes sachlschi, tcha tu dzagli.? ak kamati gamorizchulia.