მთავარი » ქრისტიანობა

იგავი სიმდიდრის შესახებ

სტატიის ავტორი: | თარიღი: 23.02.2022 | 1,196 ნახვა

არის ერთი იგავი სიმდიდრის შესახებ:

ერთ ქალაქში მდიდარი ვაჭარი ცხოვრობდა. მას სამი ვაჟი ჰყავდა. იგი საკმაოდ კარგი და მოხერხებული ვაჭარი იყო და დიდძალი ქონების დაგროვება შეძლო. როდესაც ეკითხებოდნენ, თუ რისთვის სჭირდება მას ამდენი სიმდიდრე და საზრუნავი, პასუხობდა: „განუწყვეტლივ ვშრომობ და შვილების უზრუნველყოფას ვცდილობ, რათა არ დაიტანჯონ“. ამას რომ ისმენდნენ, მისი შვილები გაზარმაცდნენ და სრულიად შეწყვიტეს შრომა, მამის გარდაცვალების შემდეგ კი მის მიერ დაგროვებული ქონების ფლანგვა დაიწყეს. მამამ საიქიოდან დაბრუნება და იმის ნახვა მოისურვა, უზრუნველად და გარჯის გარეშე როგორ ცხოვრობდნენ მისი შვილები. ღმერთმაც გამოუშვა იგი. ვაჭარი მშობლიურ ქალაქში დაბრუნდა და თავის სახლს მიუახლოვდა, მაგრამ როდესაც დააკაკუნა, კარი ვიღაც უცნობმა გაუღო. ვაჭარმა თავისი შვილების შესახებ ჰკითხა და შეიტყო, რომ მისი შვილები გადასახლებაში იმყოფებოდნენ. უსაქმურობამ ისინი ჩხუბამდე მიიყვანა, ჩხუბმა – სახლის გადაწვასა და მკვლელობამდე.

მწუხარებისაგან გაოგნებულ მამას გმინვა აღმოხდა. „მსურდა შვილებისათვის სამოთხე შემექმნა, მაგრამ ჯოჯოხეთი გავუმზადე მათ“, – ამბობდა საბრალო.
და დაიწყო უბედურმა მამამ ქალაქის ქუჩებში სიარული და ყველა მშობელს შეაგონებდა:

– ნუ იქნებით ჩემსავით უგუნურნი, შვილების მიმართ უსაზღვრო სიყვარულით თავად ვუბიძგე მათ ჯოჯოხეთისაკენ. ნურანაირ ქონებას ნუ დაუტოვებთ შვილებს, ძმებო. ასწავლეთ მათ შრომა და ეს იქნება მათი მემკვიდრეობა, ხოლო დანარჩენი სიმდიდრე სიკვდილის წინ ღატაკებს დაურიგეთ.

ჭეშმარიტად, არ არსებობს უფრო სახიფათო და დამღუპველი რამ სულისათვის, ვიდრე მემკვიდრეობით დატოვებული დიდი ქონება. დარწმუნებული იყავით, რომ შვილებისათვის დიდძალი მემკვიდრეობის დატოვებით უფრო მეტად ხარობს ეშმაკი, ვიდრე ანგელოზი, რადგან სხვა არაფერი ისე ადვილად და სწრაფად არ რყვნის ადამიანებს, როგორც დიდი მემკვიდრეობა.

ამიტომ, ძმაო, შენც იშრომე და შენს შვილებსაც ასწავლე შრომა. და როდესაც შრომობ, ნუ ელი მხოლოდ მოგებას, სარგებელსა და წარმატებას. უმჯობესია აღმოაჩინო შენს საქმიანობაში სილამაზე და სიამოვნება, რომელთაც თავად შრომა გჩუქნის.

თავისი ხელით გაკეთებული ერთი სკამის საფასურად დურგალმა შეიძლება მიიღოს ათი, ორმოცდაათი ან ასი დინარი, მაგრამ არაფერი აანაზღაურებს იმ სილამაზესა და შრომით მიღებულ სიამოვნებას, რომელსაც გრძნობს ოსტატი, როდესაც შთაგონებით თლის, აწებებს და აპრიალებს ხეს. ეს ტკბობა იმ უმაღლეს სიამოვნებას გვაგონებს, რომელსაც სამყაროს შექმნისას განიცდიდა უფალი, როდესაც შთაგონებით „თლიდა, აწებებდა და აპრიალებდა“ მას. ღვთის მიერ შექმნილ სამყაროს შესაძლოა ჰქონდეს განსაზღვრული ფასი, რომელსაც გადაიხდი, მაგრამ მისი სილამაზე და შემოქმედის მიერ სამყაროს ქმნადობით განცდილი სიამოვნება შეუფასებელია.

იცოდე, რომ შენს შრომას აუფასურებ, თუ მისგან მხოლოდ მატერიალური სარგებლის მიღებას ფიქრობ; იცოდე, რომ ამგვარი შრომა არ არის განკუთვნილი ადამიანისათვის, ის ვერ შესძლებს და არ მოგიტანს მოსალოდნელ სარგებელს. ხეც აღდგება და წინააღმდეგობას გაგიწევს, თუ მასზე შრომას არა სიყვარულის, არამედ მხოლოდ სარგებლის მიღების მიზნით განიზრახავ და მიწაც შეგიძულებს, თუ მხოლოდ მოხნავ და საკუთარ სარგებელზე იფიქრებ და არა – მისი სილამაზის შესახებ, რკინა დაგწვავს, წყალი ჩაგძირავს, ქვა მოგიყოლებს, თუკი სიყვარულით არ შეხედავ მათ და ყველაფერში მხოლოდ დუკატებსა და დინარებს ხედავ.

იშრომე უანგაროდ, როგორც ბულბული გალობს უანგაროდ, და მაშინ თავად უფალი გიწინამძღვრებს ყველა საქმეში, შენ კი მას მიჰყევი, მაგრამ თუ ღმერთს გვერდს აუქცევ და მის გარეშე იჩქარებ, მაშინ შენი შრომით წყევას მოიმკი და არა – კურთხევას.

წმიდა ნიკოლოზ სერბი


სტატიაზე ვრცელდება "ამბიონის" საავტორო უფლებები


კომენტარების შინაარსზე პასუხს არ აგებს "ამბიონის" რედაქცია. გთხოვთ, უცენზურო და კანონის საწინააღმდეგო შინაარსის შემცველი კომენტარების დაწერისგან თავი შეიკავოთ.

კომენტარის დატოვება

დაწერეთ თქვენი კომენტარი. თქვენ შეგიძლიათ გამოიწეროთ ეს კომენტარები RSS არხის საშუალებით

გთხოვთ იყოთ თემასთან ახლოს, სპამ კომენტარები დაიბლოკება სისტემის მიერ.

შეგიძლიათ გამოიყენოთ შემდეგი ტეგები:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> 

კომენტირებისას შეგიძლიათ გამოიყენოთ თქვენი Gravatar-ი