მთავარი » ჯანმრთელობა

წითელი ქარი

ჟურნალისტი: | გამოქვეყნებულია: 11.02.20133 კომენტარი | 4,390 ნახვა

დაავადება წითელი ქარი შუა საუკუნეებიდანაა ცნობილი და მას წმინდა ანტონიუსის ცეცხლს უწოდებდნენ იმ ეგვიპტელი მკურნალის პატივსაცემად, რომელიც ამ სნეულებით შეპყრობილ მორწმუნეებს კურნავდა. ინფექცია თავდაპირველად პაციენტის სახეზე ლოკალიზდებოდა, წითელი ქარი თუმცა საუკუნეების განმავლობაში მისი ლოკალიზაცია შეიცვალა. ამჟამად ის უმთავრესად ქვედა კიდურებს აზიანებს. დაავადების შესახებ “ამბიონს” ექიმი-დერმატოლოგი სერგო დადაშიანი ესაუბრა:

“წითელი ქარი ბაქტერიული დაავადებაა, რომელიც ლიმფურ სისტემაში ვრცელდება. ეს ინფექცია იჭრება კანში, კანქვეშა ქსოვილში და ვითარდება ანთება. არსებობს ანთებისთვის დამახასიათებელი რამდენიმე სიმპტომი, რომელიც გამოხატულია წითელი ქარის დროს. მაგალითად: შეშუპება, ტკივილი, სიწითლე, ტემპერატურის მომატება…

კიდურები არის ის ადგილი, საიდანაც წითელი ქარი იწყება, რადგან სტატისტიკურად ამ ადგილზე ხდება კანის მაქსიმალურად დაზიანება… კანის გაჭრა, თითებს შორის მიმდინარე სოკოვანი პროცესიც, რომელიც არღვევს კანის ზედაპირს, ხელს უწყობს ბაქტერიის კანში შეჭრასა და პათოლოგიური პროცესის დაწყებას. მწერის ნაკბენის მოქავების შედეგადაც კანში შეტანილი ინფექცია ან ფიზიკური გაღიზიანებისას მიღებული მიკროტრავმა შეიძლება გახდეს მიზეზი იმისა, რომ განვითარდეს წითელი ქარი. კანის ზედაპირის მიკროსკოპულ დონეზე დაზიანებაც კი ინფექციის შეჭრას ხელს უწყობს.”

როგორ მკურნალობენ წითელ ქარს?

მკურნალობა მიმდინარეობს ანთების სიმპტომატიკის მოხსნით. აუცილებელია ანტიბიოტიკების მიღება. შეგნებულად არ ვასახელებ იმ პრეპარატების ჯგუფს, რომელიც გამოიყენება ამ დაავადებასთან საბრძოლველად, რადგან მკურნალობა უნდა წარიმართოს ექიმის ზედამხედველობის ქვეშ. კონკრეტულ პაციენტთან კონკრეტული დანიშნულებაა საჭირო. როდესაც დაავადების ზედაპირული ფორმაა, შეიძლება მოხდეს თვითგანკურნებაც, მაგრამ ეს იშვიათი შემთხვევაა.

წითელი ქარი ხანგრძლივად მიმდინარე დაავადება არ გახლავთ, თუ რაციონალური თერაპია დროულად დაინიშება. ამიტომ წითელი ქარის სიმპტომების გამოვლენისთანავე ჯობს, პაციენტმა ექიმს მიმართოს.

რა გართულებები შეიძლება გამოიწვიოს წითელმა ქარმა?

ამ დაავადების გართულება არის ბევრი და საკმაოდ მძიმეც. საუბარია ბაქტერიალურ პროცესზე, რომელიც მიჰყვება ლიმფურ სადინრებს და შესაბამისად, იღებს სისტემურ ხასიათს, ხდება ტემპერატურის მომატება. გართულება შეიძლება სეფსისამდე, ან ყველაზე ცუდ შემთხვევაში, ლეტალურ შედეგამდეც მივიდეს. მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს გარკვეული პროცენტი თვითგანკურნებისა, ნამდვილად არ არის სახუმარო დაავადება. ამ დროს ორგანიზმის იმუნიტეტი, ბრძოლისუნარიანობა დაქვეითებულია.

არსებობს თუ არა რაიმე პროფილაქტიკური საშუალება, რომ თავიდან ავიცილოთ ამ დაავადების გავრცელება?

დაავადებისგან თავის დასაზღვევად საჭიროა ელემენტარული ჰიგიენური მანიპულაციების ჩატარება, გარკვეული უსაფრთხოების ტექნიკის ხმარება, დავუშვათ, მიწასთან მუშაობისას, ან საველე პირობებში ყოფნისას, სადაც ძალიან ბევრი მწერია და ინფექციის შეჭრის მეტი შესაძლებლობაა.

ამასთან, დაავადება, გავრცელების მიხედვით, სოფელში მაცხოვრებლებში უფრო აქტიურია, ისევ ჰიგიენის თვალსაზრისითა და ინფექციის შეჭრის ალბათობის მეტი შესაძლებლობით, ვიდრე ქალაქში მაცხოვრებლებში. მაგრამ მისგან სრული დაცვა შეუძლებელია და არც არავინაა დაზღვეული.

წითელი ქარის ეპიდემიის საშიშროება არ არსებობს, მაგრამ საკმაოდ გავრცელებული დაავადებაა და შეუძლებელია, როდესმე გაწყდეს. შეგახსენებთ, საუბარია ბანალურ ინფექციაზე, რომელიც ნორმაში ცხოვრობს კანის ზედაპირზე და განვითარებისთვის მხოლოდ ხელშემწყობი პირობები სჭირდება.

თეონა ნოზაძე


სტატიაზე ვრცელდება მედიაჰოლდინგ "ამბიონის" საავტორო უფლებები

3 კომენტარი »

დატოვეთ კომენტარი!

გთხოვთ ყურადღებით შეავსოთ აუცილებელი ველები.

"მოწყალებისა და თანაგრძნობის უნარი, - აი ჭეშმარიტი ბედნიერება, აი, ერთადერთი გზა, ზეცად მიმავალი," - ილია II.