მთავარი » ქრისტიანობა

“რა ბედნიერი ვარ, უფალო, რომ შენ არსებობ!”

სტატიის ავტორი: | თარიღი: 12.10.2021 | 269 ნახვა

მღვდელი თეოდორე ფარნაშვილი:

„ხოლო სიტყვითა შენითა გარდაუტეოთ ბადე“ (ლუკა 5:1-11)

აბობოქრებულ მდინარეში ჩაგდებული, წუთისოფელმა არაერთხელ მიმახეთქა კლდეებს. ჩემით ვცდილობდი გადარჩენას და განსაცდელთაგან თავის დაღწევას, მაგრამ უფრო მეტად ვილეწებოდი კლდოვან ლოდებზე. რაც დრო გადიოდა, უფრო მასუსტებდა და მაუძლურებდა წუთისოფლის დაუნდობელი მორევი. ვფიქრობდი, რომ ახლა, სწორედ ახლა გადავდგამდი ისეთ ნაბიჯს, რომ ყველაფერი ძირეულად შეიცვლება, მაგრამ ყოველთვის იმედი მიცრუვდებოდა.

ერთხელაც, მორიგი განსაცდელის ჟამს, როდესაც არსაით გასაქანი აღარ მქონდა, წამოვიძახე:

„ჰე, უფალო! ჰე, უფალო!“ და უმალ სიხარული შემოვიდა გულში…
„ჰე, უფალო!“ და ყინულმა იწყო ლღობა…
„ჰე, უფალო!“ და მივხვდი, მარტო ვერ გავაგრძელებდი სიარულს…

ვინც კი შენი სიტყვით ნაბიჯი გადადგა, არ დაცემულა. შენი სიტყვით ხარობს ყველა, ვინც შენთან არის. მოციქულებმაც შენი სიტყვით ისროლეს ზღვაში ბადე და შენი სიტყვითვე გაივსო ის. მეც ველოდები, ჩემო უფალო, რომ გაივსება ჩემი სულის ბადე შენთან ყოფნის სურვილით და სიხარულით.
რა ბედნიერი ვარ, უფალო, რომ შენ არსებობ!

და მტკიცედ მწამს, რომ მაშინ, როდესაც ყველა დაგვტოვებს და დაგვივიწყებს, შენ ხარ ის ერთადერთი, ვინც ჩვენ გვერდით იქნება მუდამ…”

წყარო: საპატრიარქოს უწყებანი




სტატიაზე ვრცელდება "ამბიონის" საავტორო უფლებები


კომენტარების შინაარსზე პასუხს არ აგებს "ამბიონის" რედაქცია. გთხოვთ, უცენზურო და კანონის საწინააღმდეგო შინაარსის შემცველი კომენტარების დაწერისგან თავი შეიკავოთ.

კომენტარის დატოვება

დაწერეთ თქვენი კომენტარი. თქვენ შეგიძლიათ გამოიწეროთ ეს კომენტარები RSS არხის საშუალებით

გთხოვთ იყოთ თემასთან ახლოს, სპამ კომენტარები დაიბლოკება სისტემის მიერ.

შეგიძლიათ გამოიყენოთ შემდეგი ტეგები:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> 

კომენტირებისას შეგიძლიათ გამოიყენოთ თქვენი Gravatar-ი