Home » ქორწინება

ქორწინება

გვპასუხობს მოძღვარი

პასუხის სანახავად დააკლიკეთ კითხვას.

ჯვრისწერა, ანუ ქორწინება ღვთის კურთხევაა იმ დიდ საიდუმლოებაზე, რომელიც ცოლ-ქმარს შორის იწყება მათი ოჯახური ცხოვრების დასაწყისში. წმ. ეკლესიას უფლისგან მინიჭებული აქვს რა შეკვრისა და გახსნის ძალაუფლება, ქორწინების საიდუმლოებაში ერთ არსებად (სამარადისოდ) ადუღაბებს ორ პიროვნებას და უფლისმიერ მოითხოვს, რომ ღვთისაგან შეერთებულებს კაცნი ნუ განაშორებენ. ამიტომაც განქორწინება ღვთის საწინააღმდეგო და არაბუნებრივი ქმედებაა.
განქორწინება (ჯვრის აყრა) განსაკუთრებული ღვთისმსახურების გარეშე ხდება: ეპისკოპოსი ღვთისაგან მინიჭებული ძალაუფლებით, სიტყვიერად გახსნის ცოლ-ქმარს, რის შედეგადაც ყოფილი მეუღლეები ერთმანეთისთვის უცხო ადამიანები ხდებიან.
განქორწინება დიდი ცოდვაა და იგი ისეთ უკიდურეს შემთხვევებში უნდა ხდებოდეს, როგორიცაა, მაგალითად, ღალატი, შვილიერების უუნარობა (სექსუალური დარღვევები), ერთ-ერთი მეუღლის მიერ ოჯახში უზნეობის დამკვიდრების სურვილი, ან მეუღლის იძულება არასწორ რელიგიურ ცხოვრებაზე, სადიზმი და მსგავსი არაჯანსაღი გამოვლინებები.

ღვთისმშობელს ევედრეთ, მოწამე პროკოფის, და რა თქმა უნდა, უფალს ევედრეთ, რომ სწორი გზა გამოგიჩინოთ, არსებობს ორი სახის ქორწინება, როდესაც ქალი და მამაკაცი იწერს ჯვარს და სულიერი ქორწინება უფალთან, როდესაც ადამიანი ტოვებს საერო ცხოვრებას და ეკლესიის წიაღში იწყებს მოღვაწეობას. უფალს უნდა ევედროთ, რომ თქვენი სულისათვის საცხონებელი გზა დაგანახოთ. ღმერთმა დაგლოცოთ. მღვდელი ვახტანგ ნიკოლაიშვილი (სამთავისისა და გორის ეპარქია)

ღმერთმა დაგლოცოთ შვილო, ეს ცოდვა, ანუ ჩუკენობა, იგივე მრუშობაა, ფიქრით, წარმოსახვით და სხეულებრივადაც ხორციელდება ბოლოს. ამ ცოდვას ისევე მკაცრად უდგება ეკლესია, როგორც მრუშობის ცოდვას.
თანაც, დიდი ხნის ურთიერთობა როდესაც არის, და ადამიანები ვერ ახორციელებენ ამ სიყვარულს ხორციელად, ეს ძალიან ცუდ შედეგებს იწვევს, ადამიანები დეგრადაციას განიცდიან როგორც ხორციელად, ასევე სულიერად. ამიტომ ჯობია ოჯახი შეიქმნას დროულად, უფლის იმედად უნდა იყოთ და ფინანსურმა მდგომარეობამ არ უნდა დაგაბრკოლოთ, უნდა შეეცადოთ სამსახურები ნახოთ, უიმედობში არ უნდა ჩავარდეთ, არც სამსახურის ძებნისას არ უნდა იყოთ წუნიები, მშრომელ ადამიანს უფალი შეეწევა.
რაც შეეხება ოჯახის შექმნის მიზეზებს, იოანე ოქროპირი პირდაპირ ამბობს რომ, ოჯახის შექმნის ერთ–ერთი მთავარი მიზანიც სწორედ ხორციელი ვნებების დაკმაყოფილებაა. ადამიანი მრუშობაში რომ არ ჩავარდეს, იგი ქმნის ოჯახს სასურველ პარტნიორთან.
ფარულად ჯვრისწერას რაც შეეხება, ეს მართებულდ არ მიმაჩნია, რადგან, ოჯახის შექმინსას მშობლების ლოცვა-კურთხევას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს.
ნუ შეგაშინებთ ფინანსური პრობლემა, იშრომეთ და ოჯახი შექმენით. ღვთის შეწევნით ყველაფერი კარგად იქნება. ასე გაგრძელება არ შეიძლება, როგორც თქვენი წერილიდანაც ჩანს, ეს კიდევ უფრო მეტად გაართულებს თქვენს მდგომარეობას როგორც სულიერად ასევე ფიზიკურად.
ღმერთმა დაგლოცოთ და გაგაძლიეროთ.

თუკი ადამიანებს შორის ურთიერთობა უკვე დასრულებულია, გაუგებარია რაღატომ აკავებენ? მითუმეტეს როდესაც ახალ ოჯახს ქმნის. ამ პროცესის ხელოვნურად შეკავება შეუძლებელია. მიეცით თავისუფლება და დაიწეროს ჯვარი მეორედ, რა საჭიროა ერთმანეთის გამწარება.
რაც შეეხება ჯვრის აყრის საქმეს, ეს ეპისკოპოსის გადასაწყვეტია და მას უნდა მიმართოთ.

ღმერთმა დაგლოცოთ და გაგაძლიეროთ!
როდესაც ადამიანი ძალიან სერიოზული დილემის წინაშე დგას და ძალზედ მნიშვნელოვანი არჩევანი უნდა გააკეთოს, უნდა დამშვიდდეს და იხელმძღვანელოს უფლის ნებით. არსებობს უფლის ნება და არსებობს ჩვენი, ანუ ადამიანის ნება, ადამიანის ნებით შესაძლოა ისარგებლოს ეშმაკმა და დამღუპველი არჩევანი გაგვაკეთებინოს.
სვიმონ ახალი ღვთისმეტყველი გვირჩევს, როდესაც მძიმე პრობლემის წინაშე ვდგავართ, უნდა ვილოცოთ რომ უფალმა ჩვენს მოძღვარს გონება გაუნათოს, შემდეგ მივიდეთ ჩვენს მოძღვართან, ავუხსნათ ჩვენი მდგომარეობა და რასაც გვირჩევს სწორედ ის იქნება უფლის ნება და უნდა მივენდოთ ამ რჩევას თუ გვსურს სულიერი სიმშვიდე.
ეშმაკი ხშირად უგებს ხაფანგს ადამიანებს, მას ოჯახების დანგრევა სურს. გახსოვდეთ : ” უ ფ ა ლ ი ა ე რ თ ი ა ნ ე ბ ს, ხოლო ეშმაკი განაშორებს და ყოფს.”

ღმერთმა დაგლოცოთ. აუცილებლად უნდა დაძლიოთ წინააღმდეგობა და გულახდილად ესაუბროთ თქვენს მოძღვარს ამ თემის შესახებ. სულიერი მოძღვარი ღვთისაგან იმიტომ ეძლევა ადამიანს, რომ მან ყველაზე კარგად იცის თავისი სულიერი შვილის სულიერი მდგომარეობა. შესაბამისად, მას შეუძლია, ყველაზე კარგი რჩევა მოგცეთ. ღალატი კი ღვთის წინაშე ძალიან დიდი ცოდვაა. ალბათ, თქვენი მეუღლე ეკლესიურად არ ცხოვრობს, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ამას არ გააკეთებდა და ცუდია, რომ ასე იქცევა.

თქვენ შეგიძლიათ წაიკითხოთ დაუჯდომელი საგალობელი წმიდათა მოწამეთა – გური, სამონ და აბიბოსი. მათ ევედრებიან ოჯახური ბედნიერებისათვის. მტკიცდება და ლაგდება ურთიერთობები მეუღლეებს შორის.

თუ ადამიანს რაიმე ფიზიკური ნაკლი არ აქვს (ეს საკითხი ცოლქმრობამდე უნდა იქნას გამჟღავნებული), თუ ქალსა და მამაკაცს შორის არის ის მინიმალური სიმპატია და ურთიერთგაგება, რაც ოჯახის შექმნისათვისაა საჭირო, სხვა ყველაფერი (პირადი, ინტიმური ურთიერთობების ჩათვლით) მათი სამომავლო ურთიერთობების ასპარეზია. ქმარი და ცოლი უნდა შეიქმნენ ერთხორცი და ეს დანიშნულებაა და არა მოცემულობა. ურთიერთდათმობის, მოთმინების, ზოგადად ქრისტიანული საზომით პიროვნული განვითარების პირობებში ეს საკითხებიც თავის ნორმალურ სახეს ღებულობს. ადამიანებს უნდა ახსოვდეთ, რომ ცოლქმრული ურთიერთობები სიბილწე და ცოდვა არ არის (პათოლოგიების გარდა), არამედ მათი შვილიერებისა და ერთხორცად გახდომის საშუალება, ან ფორმაა. (მღვდელი გიორგი წეროძე)

მე გირჩევთ, ასეთ ადამინთან ოჯახის შექმნაზე ნუ იფიქრებთ. ცოდვის გამოსწორებაში კი დაეხმარეთ. (მღვდელი გიორგი წეროძე)

საპატრიარქოში მეორე სართულზე, არის გამოკრული სქემა, რომლის მეშვეობითაც დაადგენთ ნათესაურ კავშირს. (მამა ლევან (კუტივაძე) – ტაბახმელის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების ტაძრის წინამძღვარი)

ღმერთმა დაგლოცოს. რა თქმა უნდა, სიყვარულით. თუ გიყვარს, ე. ი. ღვთის რჩეულია. (მუხიანის წმ. მეფე მირიანისა და წმ. ნანა დედოფლის სახელობის ტაძრის არქიმანდრიტი – სერაფიმე (კიკონიშვილი))

ოჯახი თუ გატაცებით არ შედგა, თუ ნებაყოფლობით არის შექმნილი, დიდი ძალა აქვს, მაგრამ დღევანდელ ყოფით ცხოვრებაში ამას არც ეკლესია აქცევს ყურადღებას და არც საზოგადოება. მაგალითად, შაბათს ჯვრისწერა არ შეიძლება, რადგან ყოველი შაბათი არის მიცვალებულთა დღე. შაბათს შესრულებული ჯვრისწერა არ იქნება მყარი. ამას არ აქცევენ ყურადღებას. “ვინც სრულიად დაითმინოს, იგი ცხონდეს”, ამიტომ თქვენ უნდა ამოუდგეთ მხარში თქვენს მეუღლეს, უნდა დაითმინოთ, შეუწყოთ ხელი, რათა გამოსწორდეს. ადამიანი, რომელიც ვნებს საკუთარ ჯანმრთელობას, მიდის თვითმკვლელობისკენ, რაც დიდი ცოდვაა, ამიტომ იგი თავისთავად ღმერთის უარყოფაშიც ვარდება. დაღუპვა კი არ გახლავთ პრობლემა, არამედ გამოსწორება. თქვენ თუ შეძლებთ მის ფეხზე დაყენებას, დიდი მადლს მოიპოვებთ, მაგრამ თუ ამაო იქნება მცდელობა და თავადაც გავნებთ, მაშინ სჯობს შეეშვათ ერთმანეთს, რადგან “ბრმა ბრმის წინამძღვრად ვერ გამოდგება”. უმჯობესია მიხვიდეთ მოძღვართან, რომ დაგაყენოთ სწორ გზაზე. თუ გნებავთ, ჩემთან მობრძანდით. *

ერთი უნდა გიყვარდეს – ღმერთი ზეცაში და ღვთით უნდა შედგეს ყველა ოჯახი. ოჯახი უნდა შეიქმნას, პირველ რიგში, მშობლების თანხმობით, მათი ლოცვა-კურთხევით, ზეაღმატებული პატივისცემით, ურთიერთგაგებით, წინდობით, ნიშნობით, შემდეგ ხდება ქორწილი და შეუღლება. ადამიანი, რომელიც თავს ვერ გადაირჩენს, სხვას როგორ გადაარჩენს?! მორწმუნე შეიყვარე. მშობლებს დაუჯერე. ღმერთმა დაგლოცოს! *

არა, არ შეიძლება მართლმადიდებელიც იყო და მართლმადიდებლობის უარმყოფელიც (კათოლიკე). (წმიდა ნიკოლოზის სახელობის ტაძრის მღვდელმსახური იოანე კვანწიანი)

დიახ, სავალდებულოა ორივე მხარის დასწრება. (წმიდა ნიკოლოზის სახელობის ტაძრის მღვდელმსახური იოანე კვანწიანი)

ერთი ბავშვის ნათლიები – მამაკაცი და ქალბატონი ითვლებიან ერთმანეთისთვის და-ძმად. ამდენად, მათ შორის ხორციელი კავშირი დაუშვებელია. უფრო ზუსტი პასუხისთვის მიმართეთ საპატრიარქოს, პატრიარქის ქორეპისკოპოსს მიტროპოლიტ თეოდორე ჭუაძეს. (გლდანის ლომისის წმ.გიორგის ტაძრის წინამძღვარი, დეკანოზი დავითი ნოზაძე)

არ შეიძლება , რადგან სხვადასხვა სარწმუნოების არიან და დიდი ცოდვაა. უნდა მოიქცნენ ერთ რჯულზე. მაშინ უნდა მოინათლოს, ქრისტიანი გახდეს და მერე შეიძლება. (ნახალოვკის ივერიის ღვთიმშობლის სახელობის ტაძრის სქემარქიმანდრიტი გრიგოლი აბაშიძე).

შეგიძლია მშვიდად იყო, რადგან ეს ჯვრისწერა არ არის. ჯვრისწერისას ორი სიყვარულით აღსავსე ადამიანი თავის სარწმუნოებას, თავის გულს, სიყვარულს, მომავალს ერთმანეთს უკავშირებს, რაც ეკლესიურად გარკვეული რიტუალით ტარდება. ქორწინება, რა თქმა უნდა, ღვთისგან კურთხეულია. ასე რომ, შეიძლება დაგლოცათ, მაგრამ არავითარი ჯვრისწერა არ ჩაუტარებია. (სიონის საკათედრო ტაძრის მოძღვარი, დეკანოზი არჩილ ავანაშვილი)

დღეს ბევრი იცვლის გვარს, ამიტომ თუ მათ ნათესაური კავშირი არ აქვთ ერთმანეთში, შეიძლება ჯვრის დაწერა. *

ჯვრისწერა არის ერთ-ერთი საიდუმლო შვიდ საიდუმლოთაგან, რომელსაც ეკლესია ცნობს. ჯვრის აყრა – ასეთი საიდუმლო არ არსებობს. თუ დიდი დროა გასული, თქვენს ყოფილ მეუღლეს შეუძლია დაიწეროს ჯვარი. ხელი არანაირად ეშლება. *

რაიმე სულიერი სასჯელი არ ელის არც კაცს, არც – ქალს. ზოგი ადამიანი მოდას არის აყოლილი და ჯვარს იმიტომ იწერს. უნდა ვიცხოვროთ ეკლესიურად და ჯვრისწერასაც მაშინ ექნება აზრი. *

ჯვარდაწერილი ბეჭდის გადადნობა და სხვისთვის მიცემა არ შეიძლება. ის ვისაც ეკუთვნის, იმას უნდა ჰქონდეს ბოლომდე. *

შეძლებით შეიძლება, მაგრამ რეკომენდებული არ არის მაინც. ხალხის მეტი რა არის, რომ მაინცდამაინც ნათლია იყოს მეჯვარე?! *

საერთოდ, ერთი კაცის შვილებიც რომ იყვნენ, ერთი წინაპარი რომ ჰყავდეთ და ხუთი თაობა გავიდეს, მეექვსეზე შეიძლება ქორწინება. მაგრამ გოგოს, ან ბიჭს არ გაქვთ ამის პრობლემა? ეს თქვენი გადასაწყვეტია. თქვენს გენეალოგიაში ჩაიხედეთ და გაარკვიეთ. ხუთი თაობის შემდეგ შეიძლება, მაგრამ ცოტა უხერხულია ეროვნულობიდან გამომდინარე. (წმიდა გიორგის სახელობის ქაშუეთის ეკლესიის დეკანოზი ალექსი ადამაშვილი)

ჯვრისწერით იწყება ყველაფერი, ამიტომ მანამდე უნდა დაფიქრებულიყავით. თუ მონათლავთ, თქვენთვისვე იქნება კარგი. (წმიდა გიორგის სახელობის ქაშუეთის ეკლესიის დეკანოზი ალექსი ადამაშვილი)

თუ არანაირი კავშირი არ აქვთ, შეიძლება, მაგრამ უმჯობესია, მაინც არ იქორწინოთ. (თბილისის ღვთისმშობლის შობის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი გიორგი სიდამონიძე)

იგივე საპატრიარქოში მიბრძანდით და ვინც აგყარათ ჯვარი, იმას კითხეთ. ისე, ჯვრის აყრა დაუსწრებლად შესაძლებელია. (თბილისის ღვთისმშობლის შობის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი გიორგი სიდამონიძე)

ქრისტიანული მცნებებით ეს არ შეიძლება. (თბილისის ღვთისმშობლის შობის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი გიორგი სიდამონიძე)

ჯვრის აყრა არის მღვდელმთავრის კომპეტენცია. მღვდელმთავარს ან ქორეპისკოპოსს მიაკითხეთ, ის დაგიბარებთ, ორივე მხარეს გაესაუბრება და იქიდან გამომდინარე მიიღებს გადაწყვეტილებას. ვფიქრობ, უმჯობესია ერთმაც და მეორემაც იზრუნოთ ოჯახის შენარჩუნებაზე. (წმიდა გიორგის სახელობის ქაშუეთის ეკლესიის დეკანოზი ალექსი ადამაშვილი)

მე, მაგალითად, არ მიმაჩნია სწორად. თუ ნათესავად მიიჩნევ, თუნდაც შორეულად, რატომ უნდა მოიყვანო ცოლად ?! მგონი ცოტა უხერხული მომენტია. (წმიდა გიორგის სახელობის ქაშუეთის ეკლესიის დეკანოზი ალექსი ადამაშვილი)

ცნობა, არ ცნობა მთავარი არაა. დასადგენია, არიან თუ არა სისხლით ნათესავები, თუ არ არიან – შეიძლება. (თბილისის ღვთისმშობლის შობის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი გიორგი სიდამონიძე)

რაც შეეხება შვილების ნათლობას, არანაირი პრობლემა არ არის. მნიშვნელობა არ აქვს, მშობლები ჯვარდაწერილები არიან თუ არა, ბავშვი დამოუკიდებელი ადამიანია და მასზე ნათლობის საიდუმლო აუცილებლად უნდა შესრულდეს. ხოლო ჯვრისწერასთან დაკავშირებით გეტყვით, მისი გაუქმება შეუძლებელია, უბრალოდ, ადამიანს საშუალება და უფლება ეძლევა იმისა, რომ მეორედ იქორწინოს. თუ ორივე მხარე თანახმაა, დაუკავშირდით საპატრიარქოს ორგანოს, რომელიც ამ საკითხებს კურირებს და ყველაფერში გაგარკვევენ. (წმ. კვირიკესა და ივლიტას სახელობის ეკლესიის მღვდელმსახური მამა დავით ტატანაშვილი)

მართლმადიდებლობაში ასეთი რამ არ ხდება, მიუღებელია. თუ გიყვარს, უნდა გიყვარდეს ცხოვრების ბოლომდე, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ოჯახები ინგრევა. როგორ იქნება ადამიანი გულწრფელი მეუღლის მიმართ, თუ გონებით ღალატობს? ე.ი. არ არის ეს ჭეშმარიტი, ქრისტიანული ოჯახი. (წმ. სამების ეკლესიის დეკანოზი იოანე გივიშვილი-ამილახვარი)

ადამიანმა უნდა იცხოვროს ეკლესიურად და აღასრულებდეს თავისი სულიერი მამის მორჩილებას და ყველაფერი ეს უნდა მიიღოს ცხოვრების წესად. ამის შემდეგ გამოჩნდება უფლის ნება (სულიერი მოძღვრის კურთხევით), მან ოჯახი უნდა შექმნას, თუ მონასტერში წავიდეს. ასაკს აქ არავითარი მნიშვნელობა არ აქვს. (თბილისის ღვთისმშობლის შობის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი გიორგი სიდამონიძე)

რა თქმა უნდა, ოჯახი სიყვარულს უნდა ეფუძნებოდეს. იქნება კი მყარი ასეთი ოჯახი, იყო ერთთან და მეორეზე ფიქრობდე?! ოჯახი მარტო სიყვარული არ არის – ვალდებულება და მოვალეობაა. ამიტომაც არსებობს ოჯახის დანგრევის მაგალითები, როდესაც აცნობიერებენ, რომ ვალდებულებები და მოვალეობები აქვთ, მათ კი არ სურთ ამის შესრულება. (წმიდა გიორგის სახელობის ქაშუეთის ეკლესიის დეკანოზი ალექსი ადამაშვილი)

ეს ისეთი საკითხია, მამაოს პირისპირ უნდა ესაუბროთ, რომ სრულად წარმოჩინდეს თქვენი პრობლემა. ზოგადად, თუკი ადამიანს ვინმეს ცოლად მოყვანა არ უნდა, ე.ი. რისთვის სჭირდება? უსიყვარულოდ ოჯახის შექმნა რას ნიშნავს? გააჩინო ბავში და შემდეგ გაშორდე? (წმ. მეფე დავით აღმაშენებლის ტაძრის მღვდელმსახური იოსებ გეუკაშვილი)

შეიძლება. (წმ. მეფე დავით აღმაშენებლის ტაძრის მღვდელმსახური იოსებ გეუკაშვილი)

შეიძლება. თუ სისხლისმიერი ნათესაობა, ან რამე ნათესაური კავშირი არ არის დადგენილი მეშვიდე მუხლამდე, გვარს არ აქვს არავითარი მნიშვნელობა. (გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი, დეკანოზი დავით დათუაშვილი)

ეროვნება არ განსაზღვრავს რწმენას. რწმენას განსაზღვრავს ის, თუ რომელ მიმდინარეობას, რომელ კონფესიას მიჰყვება ადამიანი. სჯულის კანონით, ყველა ადამიანი, ვინც ჯვარს იწერს, უნდა იყოს მართლმადიდებელი აუცილებლად, ამიტომ სავალდებულოა, მოინათლოს ეს პიროვნება და შემდეგ დაიწერონ ჯვარი, წინააღმდეგ შემთხვევაში, არ მიეცემათ კურთხევა. (გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი, დეკანოზი დავით დათუაშვილი)

თუ გული დამძიმებული გაქვთ ამის გამო, შეგიძლიათ მიიტანოთ ეკლესიაში, აკურთხებინოთ თქვენს სახელზე და შემდეგ ატაროთ თავისუფლად. შესაბამისად, შეგიძლიათ ჯვარიც დაიწეროთ ამ ბეჭდით. (გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი, დეკანოზი დავით დათუაშვილი)

უნდა მიბრძანდეთ თქვენს მოძღვართან, უნდა დაურეკოთ იმ პიროვნებას, რომელიც საზღვარგარეთ იმყოფება და თუ ის განაცხადებს სიტყვიერ თანხმობას, ამას მოძღვარი მოისმენს და ჩაწერს განაცხადში, რომელიც წარდგენილ უნდა იქნას საპატრიარქოში. ამის შემდეგ, ჯვრის აყრა მოხდება პრობლემის გარეშე. (გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი, დეკანოზი დავით დათუაშვილი)

უნდა მიბრძანდეთ თქვენს მოძღვართან, უნდა დაურეკოთ იმ პიროვნებას, რომელიც საზღვარგარეთ იმყოფება და თუ ის განაცხადებს სიტყვიერ თანხმობას, ამას მოძღვარი მოისმენს და ჩაწერს განაცხადში, რომელიც წარდგენილ უნდა იქნას საპატრიარქოში. ამის შემდეგ, ჯვრის აყრა მოხდება პრობლემის გარეშე. (გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი, დეკანოზი დავით დათუაშვილი)

არ შეიძლება და არანაირი გამოსავალი არ არსებობს. ნათლიები ხდებიან სულიერი მშობლები და როცა ნათლია ნათლიას უკავშირდება, როგორც ცოლ-ქმარი, ეს ყოვლად დაუშვებელია. (გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი, დეკანოზი დავით დათუაშვილი)

რა თქმა უნდა, ცუდია, როდესაც ასე ცხოვრობთ და არ გაქვთ პირობები. უფალი მოწყალეა და მას უნდა, რომ ადამიანებში სუფევდეს მშვიდობა და სიყვარული. მთავარია, ერთმანეთი გიყვარდეთ და ერთმანეთს არ ღალატობდეთ. იმედი მაქვს, რომ შეეცდებით, იშრომებთ და ბინასაც შეიძენთ, რათა შეძლოთ ერთად ცხოვრება. ჯვრისწერამდე ურთიერთობას, რა თქმა უნდა, ჯობს, ჯვრისწერის შემდგომ, მაგრამ თუ ეს მოხდა და წარსულს მიეკუთვნება, ამისთვის არსებობს მოძღვარი, რომ მიხვიდეთ და შენდობა ითხოვოთ ღვთის წინაშე. (სამების საკათედრო ტაძრის იღუმენი – მამა დანიელ წულაია)

შობის მარხვის 7 იანვრის შემდგომ ხსნილია, მაგრამ შობიდან 19 იანვრამდე, ანუ ნათლისღებამდე არის მსგეფსი. ამ პერიოდში სხვა ტაძრები არ წერენ ჯვარს, მაგრამ სამების ტაძარში ვინც ვმსახურობთ, პატრიარქის კურთხევით, ვასრულებთ ჯვრისწერის რიტუალს 19-შიც და სხვა დღეებშიც. (სამების საკათედრო ტაძრის იღუმენი – მამა დანიელ წულაია)

სხვადასხვა ეკლესიაში სხვადასხვანაირი წესი აქვთ. რადგან 7 იანვრამდე მარხვა არის, ჩვენთან არ ვწერთ ჯვარს. მაგ.: საბერძნეთის ეკლესიაში მხოლოდ დიდ მარხვაში არ იწერება ჯვარი. თუმცა ჩვენთან ყოფილა შემთხვევები, რომ საზღვარგარეთ წასულან და კურთხევა აუღიათ. როდესაც იქიდან ვიღებთ კურთხევას საბუთის სახით, მაშინ მარხვაშიც ვწერთ ჯვარს. (სამების საკათედრო ტაძრის იღუმენი – მამა დანიელ წულაია)

თუ ჯვრის დაწერა გინდათ, ის ადამიანი, რომელიც კათოლიკეა, უნდა გახდეს მართლმადიდებელი ქრისტიანი. სხვა შემთხვევაში საქართველოს ეკლესიებში ვერ დაიწერთ ჯვარს. (სამების საკათედრო ტაძრის იღუმენი – მამა დანიელ წულაია)

არ შეიძლება, რადგან მოწმეების, ანუ მეჯვარეების დასწრება აუცილებელია. (სამების საკათედრო ტაძრის იღუმენი – მამა დანიელ წულაია)

იგი ნათესავად არ გერგებათ, მაგრამ უმჯობესია, ასეთი საკითხები გაარკვიოთ საპატრიარქოში ქორეპისკოპოსთან. (სიონის საკათედრო ტაძრის მღვდელმსახური – მამა დავით თავაძე)

მისი მეჯვარედ წაყვანა შეიძლება. (ქაშუეთის ეკლესიის დეკანოზი ღვთისო შალიკაშვილი)

თუ დის ქმრის მოგვარეა მხოლოდ და არანაირი სისხლისმიერი ნათესაობა არ არსებობს მათ შორის, მაშინ პრობლემა არ არის, შეიძლება ჯვრისწერა. (დეკანოზი დავით დათუაშვილი – გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი)

ჯვარდაწერილებად ითვლებიან, ხოლო მეჯვარე არის და, ვინც ჯვრისწერაზე იდგა პატარძლის გვერდით. საერთოდ, სხვისი სახელისა და გვარის ჩაწერა არასწორია. (დეკანოზი დავით დათუაშვილი – გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი)

ზოგადად, ჯვარდაუწერელი კავშირი მამაკაცსა და ქალს შორის არის მრუშობა და დიდი ცოდვა. რაც შეეხება ამ კონკრეტულ შეკითხვას, 4 წელია ცხოვრობენ, ყოფილ ცოლთან ჯვარი აქვს დაწერილი და ჯვარს არ იყრის, ეს უკვე უმართებულოა. თუ ყოფილი ცოლიც თანახმაა გაყრისა და ცალ-ცალკე ცხოვრობენ, დამოუკიდებლად, მაშინ უმჯობესია, აიყაროს ჯვარი პირველ ცოლთან. ამის შემდეგ შეძლებს ჯვარი დაიწეროს იმ ადამიანზე, ვისთანაც 4 წელია ცხოვრობს. რაც შეეხება ჯვრის აყრის წესს, იგი არის შემდეგნაირი: ადამიანი მიდის მოძღვართან, რადგან ყველაზე კარგად მან იცის მისი სულიერი მდგომარეობა, უხსნის იმ სიტუაციას, რატომაც აპირებს ჯვრის აყრას და თუ მოძღვრის ლოცვა-კურთხევა იქნება, დაეთანხმება ამას, შემდგომ მოძღვარი აძლევს რეკომენდაციას საპატრიარქოში წასაღებად, სადაც პატრიარქის ქორეპისკოპოსი წაუკითხავს მცირე ლოცვებს ჯვრის აყრისა და ამ რეკომენდაციის საფუძველზე მას ჯვარი აეყრება. (დეკანოზი დავით დათუაშვილი – გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი)

ეს ძალიან პირადული საკითხია. ერთი მხრივ, არსებობს საზოგადოებრივი შეხედულებები, ტრადიციები, მეორე მხრივ კი – სიყვარულის გრძნობა, რომელსაც ხელს ვერ ვკრავთ ვერანაირად. მე ვფიქრობ, რომ ეს საკითხი საკუთარ სულიერ მოძღვართან უნდა გადაწყვიტოთ, მასთან და მშობლებთან შეთანხმებით. საბოლოოდ, შესაძლებელია მოძღვრის ლოცვა-კურთხევაც მიიღოთ და მშობლების ნებართვაც, თუ ეს სიყვარული გულწრფელია ორივე მხრიდან. (დეკანოზი დავით დათუაშვილი – გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი)

არ შეიძლება, იმიტომ რომ, ისინი ითვლებიან სულიერ მშობლებად და სულიერი მშობლობა ზეაღმატებულია ხორციელ ურთიერთობაზე და ნათლობის მადლს ჯვრისწერის მადლი ვერ ჩაანაცვლებს. (დეკანოზი დავით დათუაშვილი – გლდანის წმიდათა მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი)

"ადამიანისათვის უმაღლეს ბედნიერებას სხვა ადამიანისთვის სიხარულის მინიჭება წარმოადგენს,"- ილია მეორე.