ამბიონი http://www.ambioni.ge საზოგადოებრივ-რელიგიური ინტერნეტჟურნალი Tue, 28 Jun 2022 10:24:40 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.1.13 დიდი ატენის კვირაცხოვლის ეკლესია http://www.ambioni.ge/didi-atenis-kviracxovlobis-ekelsia?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=didi-atenis-kviracxovlobis-ekelsia http://www.ambioni.ge/didi-atenis-kviracxovlobis-ekelsia#respond Tue, 28 Jun 2022 09:53:30 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=47596

დიდი ატენის კვირაცხოვლის ეკლესია მდებარეობს გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდი ატენის დასავლეთ ნაწილში, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (7 X 5 მ), ნაგებია არაწესიერი ფორმის თლილი ქვით, ლავგარდნისათვის გამოყენებულია აგურიც. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს ჩრდილოეთით და დასავლეთით. ორივე გარედან სწორკუთხაა, შიგნიდან თაღოვანი. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში, ერთი ვიწრო თაღოვანი სარკმელი და ორი პატარა კვადრატული ნიშია. დანარჩენ კედლებშიც თითო თაღოვანი სარკმელია. სამხრეთ სარკმელი მოგვიანებით გაუფართოებიათ და გადაუკეთებიათ. აფსიდის ორივე მხარეს, კედელში, პატარა აფსიდიანი სამკვეთლო და სადიაკვნეა. ორივე აღმოსავლეთით თითო ვიწრო სარკმელი აქვს. დასავლეთის შესასვლელის გვერდებზე და ჩრდილოეთ კედლოს აღმოსავლეთ ნაწილში თითო ოთხკუთხა ნიშია. საკურთხევლის ბაქანი დარბაზის იატაკიდან ორი საფეხურით არის ამაღლებული. დარბაზში და საკურთხეველში იატაკი კვადრატული აგურისაა. ეკლესია გადახურულია შეისრული ამარით. სახურავი კრამიტისაა, ორფერდა. აღმოსავლეთ კედლის ფრონტონის თავზე დაშენებულია გეგმით კვადრატული, ოთხივე მხარეს თაღებით გახსნილი პირამიდულსახურავიანი აგურის სამრეკლო. ეკლესიის ეზოს შემოვლებული ჰქონია სწორკუთხა გალავანი (შემორჩენილია ფრაგმენტები).

]]>
http://www.ambioni.ge/didi-atenis-kviracxovlobis-ekelsia/feed 0
დაუჯდომელი საგალობელი წმიდისა ილია მართლისა http://www.ambioni.ge/daujdomeli-sagalobeli-wmidisa-ilia-martlisa?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=daujdomeli-sagalobeli-wmidisa-ilia-martlisa http://www.ambioni.ge/daujdomeli-sagalobeli-wmidisa-ilia-martlisa#respond Tue, 28 Jun 2022 07:18:45 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=46341 კონდაკი 1

დაუვალისა მის უქმნელისა მნათობისა ქადაგად აღმოცისკრებულო ვარსკვლავო და ყოვლადსახიერისა ღმრთისა მიერ მომადლებულსა ნეტარებასა მიმთხვეულო, რომელმან ახოვანითა მით მღვიძარებითა შენითა ჩვენ, უდებთა და საწყალობელთა, სულიერი იგი ძილი წარმწყმედელი განაფრთხე და გონებითნი საცნობელნი განგვიბრწყინვე, აწცა შეგვაწყნარე დამბადებელისა სახიერებასა, რათა ღმრთისა წმიდათა ძალისაებრ ჩვენისა მაქებელნი შენ, დაუღამებელისა მის ნათლისა მეტრფესა, მარადის გიგალობდეთ:

გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

იკოსი 1

სიკვდილითა სიკვდილისა მძლეველისა მობაძავო და მამულისა შენისა საკურთხეველისა წინაშე წარმდგარო ტარიგო პატიოსანო, ფრიადითა მით მღვიძარებითა და სისხლისა შენისა დათხევითა წმიდათა და მართალთა თანა მითვალულსა ესრეთ გადიდებთ:

გიხაროდენ, სამზეოსა ზედა აღმობრწყინვებულო მოღვაწეო საკვირველო;
გიხაროდენ, იბერიისა ვენახისა კეთილმემტილეო;
გიხაროდენ, გონებათა ჩვენთა მზრდელო ხელოვანო;
გიხაროდენ, ნაკლუვანებათა ჩვენთა უშურველად აღმომავსებელო;
გიხაროდენ, უსასოთა და მჭმუნვარეთა განმხნობაო;
გიხაროდენ, მაცხოვნებელისა სიტყვისა გულთა შინა ჩვენთა განმაღვივებელო;
გიხაროდენ, მამულისა სიყვარულსა შემსჭუალულო;
გიხაროდენ, ტრფიალებითა მით უოხჭნოჲთა სასუფეველისად შემზადებულო;
გიხაროდენ, სრბისა კეთილისა კეთილად განმასრულებელო;
გიხაროდენ, აღსასრულითა შენითა ბელიარისა მანქანებისა შემმუსრველო;
გიხაროდენ, რომელსაცა შეწევნასა გეაჯებიან;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 2

საღმრთოჲთა მით ბეჭდითა ნიშანდებულმან და სულისა წმიდისა მიერ მადლითა მით ცხოველითა აღბეჭდულმან, მამულისა შენისა ხატებისა ტრფიალებაჲ ყრმობითგანვე შეისაკუთრე, ჰხმობდი რაჲ ესრეთ ცათა მიმართ: ალილუია.

იკოსი 2

იბერიისა სიყვარულითა მოტყინარეო და აღტრფობილო, მაცხოვნებელისა მთესვარისა მარცვალი ლხინებული აწ გამოგვიბრწყინვებ სულიერისა ნაყოფისა უხვებასა და ჩვენცა, სიხარულითა მით სიმშ დისაჲთა აღვსებულნი, გიღაღადებთ შენ:

გიხაროდენ, მამულისა ძეობისა სულიერითა ტვიფარითა დაბეჭდულო;
გიხაროდენ, მშობლიურისა სანახებისა სამადლობელითა პალატთათვის ცათაჲსა შემტკიცებულო;
გიხაროდენ, სულისა ჩვენისა სალხინებელად დანერგულო მცენარეო;
გიხაროდენ, გულისა ჩვენისა განსატფობელად ამომზევებულო;
გიხაროდენ, გონებათა ჩვენთა საზრდელო კურთხეულო;
გიხაროდენ, ქრისტიანეთა ცოცხალო სახსოვარო;
გიხაროდენ, სიყრმითგანვე უმეცრებისა წყვდიადსა განშორებულო;
გიხაროდენ, გონებითისა სიმაღლისა მეტრფეო;
გიხაროდენ, უფლისათვის სათნოჩენილო;
გიხაროდენ, სასუფეველისა ნეტარებისა მხმეველო;
გიხაროდენ, ღმრთისა ხატებისა ღირსებითა მით შეკრძალულითა დამცველო;
გიხაროდენ, სულნელო სასურველო;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 3

მრთელისა და მართლისა მეცნიერებისა წიაღთაგან მოწევნულსა ხმოვანებასა, რომლისა მეტყველებაჲცა ზეცად აღიწევის, უხრწნელისა საუნჯისა მეძიებელნი თანამეხმე ვექმნნეთ, მორწმუნენო: ალილუია.

იკოსი 3

ღმრთივკურთხეულისა ცოდნისა სასუმელსა დაწაფებულო, რომელმანცა მამულისა შენისათვის მამულისავე დატევებაჲ სათნო-იჩინე და პეტერბურგსა შინა სწავლულებისა ბეღელი იგი შენი უვრცელესი მწიგნობრობისა იფქლითა ხვავრიელ-ჰქმენ, ვხმობთ შენდა მიმართ ესრეთ:

გიხაროდენ, სარწმუნოებისა მეცნიერებით განმამტკიცებელო;
გიხაროდენ, მეცნიერებისა ნაყოფიერისა სარწმუნოებითა განმაცხოველებელო;
გიხაროდენ, გზათა უფლისათა შემცნობელო;
გიხაროდენ, სლვათა შენთა ქრისტესმიერ წრფელ-მყოფელო;
გიხაროდენ, სიყვარულითა მხურვალითა უცხოეთისა იწროებისა დამთმენელო;
გიხაროდენ, კრძალულითა ლოცვითა აღვსებულო;
გიხაროდენ, მაცხოვნებელისა შჯულისა ცხოველო მწიგნობარო;
გიხაროდენ, სიბრძნითა უაღრესითა გამოჩინებულო;
გიხაროდენ, სამშობლოჲსა წყვდიადისა განმაცისკრებელო;
გიხაროდენ, ეკლესიისა საგალობელისა კეთილხმოვანო ძლისპირო;
გიხაროდენ, რომელსაცა შეგამკობენ მეფსალმუნენი;
გიხაროდენ, რომლისათვისცა ენანი ამოდ ძნობენ;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 4

ხორციელისა სიზრქისა მაოტებელითა სწავლულებითა განბრძნობილმან და სამშობლოჲსათვის მოღვაწებისა მნებებელობითა წმიდათა მამათა თანა მემწყობრემან, თავს იდევ რაჲ მამულისათვის ფრიადი მუშაკებაჲ, იგალობე ღმრთისა მიმართ: ალილუია.

იკოსი 4

იბერიისა მჭმუნვარითა ბედითა დამწუხრებულო, ღმრთივკურთხეულითა შვილობისა ძალითა აღვსებული ლამპრად დაუშრეტელად გამოუბრწყინდი ღმრთისმშობელისა წილხვდომილსა ქვეყანასა ამას და ჩვენცა, შენისა ღმრთივმომადლებულისა ნათლისა მჭვრეტელნი, ესრეთ გიგალობთ:

გიხაროდენ, სულიერისა ტრაპეზისა ზედაშეო;
გიხაროდენ, დაცემულისა მამულისა მკურნალად მოვლენილო;
გიხაროდენ, რომლისა მიერ სნეულებათა ჩვენთაგან განვიკურნებით;
გიხაროდენ, დავითისა ფსალმუნისა წარდგომაო;
გიხაროდენ, ერისა სიმრთელისათ ს წყურიელო;
გიხაროდენ, ჩვენთა უმეცრებათა ზედა მგლოვარეო;
გიხაროდენ, უდებთა და მძინარეთა განმაღვიძებელო;
გიხაროდენ, განსაკრთომელო მხნეობაო;
გიხაროდენ, მართლმადიდებლობისა შვენებაო;
გიხაროდენ, რამეთუ შენისა ღვაწლისა მხილველნი ზეცათა მეუფესა ადიდებენ;
გიხაროდენ, რამეთუ ანგელოზნი ცათა შინა შენსა ნამუშაკევსა ხმოვანებენ;
გიხაროდენ, მთხრებლისა ამის ქვეყნიერისაგან მშვიდობით განსრულო;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოვებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 5

ღმრთივსწავლულებისა უსუპითა სხურებულსა, რომელმანცა სიტყვიერითა მით ქნარითა, გულისხმაჲ ჩვენი, მცონარებითა მოწყლული, წმიდა-ჰყვენ და ჩვენთვის ჯვარცმულისა მაცხოვარისა სასოებად კვალად აღგვადგინენ, ხმითა კეთილითა გიგალობთ ქრისტეანენი: ალილუია.

იკოსი 5

ღმრთისა მცნებათა მიერ გულისა შენისა აღვსებისა მნებებელო და საქართველოჲსა თანამდევითა მით მადლითა საუფლოჲთა ნათელღებულო, ხმა-ვყოფთ შენდა მიმართ ესრეთ:

გიხაროდენ, საღმრთოჲსა სიყვარულისა მქადაგებელო;
გიხაროდენ, სიყვარულითა მით შენისა მოღვაწებისა განმაბრწყინვებელო;
გიხაროდენ, მოყვასთათვის მარადის განხმულო საფასეო;
გიხაროდენ, კვალისა შენისა ნათლისა გულთა შინა ჩვენთა აღმბეჭდველო;
გიხაროდენ, ღმრთისა მიმართ თანანადებისა შენისა კეთილად გარდამხდელო;
გიხაროდენ, მუშაკობითა დამაშვრალო;
გიხაროდენ, საუკუნისა დუმილისა გამახმოვანებელო;
გიხაროდენ, მყუდროებასა შინა განსვენებულო;
გიხაროდენ, სულთა ჩვენთათვის ღმრთისა მიმართ მვედრებელო;
გიხაროდენ, შემოქმედისა სახიერებისა მადიდებელო;
გიხაროდენ, ქრისტეს მიერ შეყვარებულო;
გიხაროდენ, ნეტარსა მშვიდობასა მიმთხვეულო;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 6

ღმრთისა მიერ ჩვენ შორის ახოვნად გამოჩინებულო და მრავალფერითა მოღვაწებითა შენითა საუფლოსა წიაღსა დაგებულო, აღანთენ ჩვენისა გულისა ლამპარნი დაშრეტილნი, რათა ღმრთისა წინაშე ჩვენნიცა საქმენიცა ბრწყინვიდენ მღაღადებელნი ესრეთ: ალილუია.

იკოსი 6

ქვეყანისა ტაძრითგან ცათა მიმართ აღმავალო სულნელო ღმრთაებრივო, რომელმან ჩვენდა მომართ აღძრული ბევრეული მანქანებაჲ ბელიარისაჲ გარე-წარაქციე, მადლიერებისა გრძნობითა განტფობილნი ესრეთ გიგალობთ:

გიხაროდენ, იბერიისა გარდასრულისა ახოვანებისა მომხსენებელო;
გიხაროდენ, მისისა დამარხულისა სახელოვანებისა შემცნობელო;
გიხაროდენ, მამულისა განცოცხლებისა სურვილითა აღტფრობილო;
გიხაროდენ, განახლებისა ვარსკვლავსა შედგომილო;
გიხაროდენ, ამაოჲსა მჭმუნვარებისა დამთრგუნველო;
გიხაროდენ, კეთილისა მყოობადისა მშობელო;
გიხაროდენ, სათნოებათა შთამაგონებელო;
გიხაროდენ, რამეთუ ჭეშმარიტებაჲ წინამძღვარ-გექმნა;
გიხაროდენ, ამა სოფლისა მბრძოლო;
გიხაროდენ, სიტყვიერისა ნერგისა გულთა შინა ჩვენთა დამნერგველო;
გიხაროდენ, უხრწნელისა საზრდელისა მსასოებელო;
გიხაროდენ, დაცემულთა აღმადგინებელო;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 7

მაცხოვნებელისა გზისა იწროებისა შემცნობელო, რომელმან ტანჯვისა სასუმელისა შესმითა ჩვენ, უძლურთა და დაცემულთა, შეჭირვებანი აღასუბუქენ, სულითა მდაბლითა და გულითა შემუსვრილითა ხმა-ჰყავ ღმრთისა მიმართ: ალილუია.

იკოსი 7

სულიერისა მღვიძარებისა ხატო ბრწყინვალეო, რომელი ღმრთივმომადლებულითა ნათლითა შვენიერითა წმიდასა ეკლესიასა განაშვენებ, შენისა ღვაწლისა საქებელად მოსრულნი ესრეთ გიგალობთ:

გიხაროდენ, უდებთა და მძინარეთა შემრისხველო;
გიხაროდენ, შუაღამითგან აღმსთობილო ეკლესიისა მნათეო;
გიხაროდენ, ჩვენდა მღვიძარებად მოსრულო;
გიხაროდენ, უცთომელისა სიმართლისათვის ხმოვანო;
გიხაროდენ, წმიდათა მოღვაწეთა მობაძავო;
გიხაროდენ, ერისა შენისა მიერ გამოზრდილო;
გიხაროდენ, ქრისტესა შედგომილო;
გიხაროდენ, ერისა შენისა წინამძღვარო სულიერო;
გიხაროდენ, ჩვენთა წყლულებათათ ს გულმოწყლულო;
გიხაროდენ, რომლისა გულსა შინა ღმრთისა საკურთხეველისა უცნაური ცეცხლი მოტყინარობს;
გიხაროდენ, შეჭირვებულთა ცრემლთა აღმხოცველო;
გიხაროდენ, მთასა ზედა სიწმიდისასა ამაღლებულო;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 8

განუპარველითა მადლითა სიმართლისათა დღე-ყოველ აღმსთობილო და ნიჭისა მის უშურველისა განხორციელებითა ქრისტესა თანა ჯვარცმულო, ქებითა შენითა მწყობრობენ მორწმუნენი ღმრთისანი: ალილუია.

იკოსი 8

დამზრალისა ქვეყანისა განმატფობელო და შმაგისა მის ბელიარისა გოდებაო, დაუძინებელისა გველისა მბრძოლსა ახოვანსა, რომელმან ძალითა საკვირველითა შენითა შურითა განცოფებულთა მხედრობანი შემუსრენ, ესევითარსა ქებასა შეგასხამთ მგალობელნი შენნი:

გიხაროდენ, კეთილისა მარგალიტისა მომპოვნებელო;
გიხაროდენ, წარმწყმედელისა ბრკოლისაგან სამარადისოდ დახსნილო;
გიხაროდენ, ბოლოჲსა ჟამისა გამომფრდელო;
გიხაროდენ, ეკლესიისა მიმართ განბორგებულთა მძლეველო;
გიხაროდენ, ერსა შენსა ზედა წინამძღვრად დადგინებულო;
გიხაროდენ, ამაო სა ენოვნებისაგან განყენებულო;
გიხაროდენ, რამეთუ ვასილისკოჲ შენითა საკვირველითა მხნეობითა განსქდების;
გიხაროდენ, რამეთუ შენისა ღმრთისმოშურნებისა სულნელებაჲ ზეცად აღიწევის;
გიხაროდენ, წიაღსა ვენახოანსა შთასრულო;
გიხაროდენ, მადლისა ზეგარდამომავალისა მეუნჯეო;
გიხაროდენ, აწ უხრწნელითა ბისონითა შემოსილო;
გიხაროდენ, სიტყვაო ღმრთისმიერო კეთილთა საქმეთაგან გამოთარგმანებულო;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 9

ნებსით ჯვარცმულმან ჩვენისა ცხოვრებისათვის, რომელმან წყალობითა თვისითა უშურველითა განგააზნაურა, მარადსა თანაწარსადინელსა ცხოვნებისასა შეგრთო შენ, და ჩვენცა, შენისა სრბისა მედღესასწაულენი, მლხინებელ გექმნებით წმინდანსა: ალილუია.

იკოსი 9

სოფლისა ამის განხრწნილისა თეატრონისა მოყვარულთა თხარეს წინაშე პირსა შენსა მთხრებლი და, ფსალმუნისა სიტყვისაებრ, „იგინივე შთაითხივნეს“, ხოლო შენ, მაცხოვარისა ჩვენისა თანახატ-ქმნილი, სასუფეველისა წიაღ აღიწიე, ამისთვისცა ვხმოვანებთ შენდა მიმართ ესრეთ:

გიხაროდენ, ტაძარო კურთხეულო;
გიხაროდენ, მაწყევართა შენთა მაკურთხეველო;
გიხაროდენ, მაჭირვებელთა შენთა მიმართ მადლობისა შემწირველო;
გიხაროდენ, ქვადქცეულთა გულთა მკვეთელო ძალოვანო;
გიხაროდენ, მკელობელთა და კეთროანთა ნუგეშო;
გიხაროდენ, რამეთუ მოძულენი შენნი პირსა შენსა ჰნერწყვიან;
გიხაროდენ, რამეთუ სალმობანი და განკითხვანი შენზედა მოიწევიან;
გიხაროდენ, ბაზმაკო განბრწყინვებულო;
გიხაროდენ, ქვეყანაო საიფქლეო;
გიხაროდენ, სიტყვიერისა საცხოვრისა მზრდელო;
გიხაროდენ, რამეთუ შენისა მტილისა ნაყოფი კეთილი მოისთვლების;
გიხაროდენ, რამეთუ ღელვანი სოფლისანი შენზედა გარდახდების;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 10

შენისა საყვარელისა მამულისა ზეობისა მოსურნეო და სიყვარულითა მისითა ძილისაგან განკრთომილო, აწმყოჲსა მაჯისცემისა მოყურადეო და მომავალისა საშვებელისა მჭვრეტელო, ქვეყანასა ზედა უშჯულოებისა მამხილებელი აწ ცათა შინა გალობ ესრეთ: ალილუია.

იკოსი 10

დამწუხრებულისა იბერიისა ნუგეშინისმცემელო და მისისა გარდასულისა დიდებისა აღდგინებისა წინასწარმეტყველო, რომელმან ერისა ცრემლისა ტბასა შინა შთაფლული ერისსავე აღმადგინებელი ყრმაჲ საკვირველი ჰქადაგე, ვფსალმუნებთ შენდა მიმართ მოქენენი შენნი:

გიხაროდენ, სალმობათაგან მამულისათა შეჭირვებულო;
გიხაროდენ, გარდასულთა საუკუნეთა სახელოვანებისა მომძიებელო;
გიხაროდენ, ძიებითა მით სანუგეშოსა მომავალსა დაგებულო;
გიხაროდენ, გულსა შინა შენსა სათნოებათა დამბეჭდველო;
გიხაროდენ, ქრისტეს მცნებათა მიერ ერისა ზე-აღზიდვისა მხმობელო ოქროპირო;
გიხაროდენ, მამულისათვის თავდადებულთა სიწმიდისა შემცნობელო;
გიხაროდენ, ჩვენთა სატკივართა მკურნალო გონიერო;
გიხაროდენ, იერემიასაებრ მგოდებელო;
გიხაროდენ, ღმრთივსათნოჲთა მოღუაწებითა ცხორებულო;
გიხაროდენ, ქრისტესა თანა ჯვარცმულისა საქართველოჲსა ღმრთისმშობელსა შემავედრებელო;
გიხაროდენ, ქართვლისა დედისა მეხოტბეო;
გიხაროდენ, ღმრთისა დიდებისა მეჩანგეო;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 11

დაღამებადისა წიწამურისაკენ, ვითარცა მარადისისა ცისკრისაკენ მსრბოლსა, რომელსა მოწამებისა სისხლითა განსპეტაკებული სამოსელი გმოსიეს, გიღაღადებთ შენ: ალილუია.

იკოსი 11

ტყვიისაგან უშჯულოთასა განგმერილო და მამულისა ტრფიალებისათვის მოკლულო, ხორციელითა სიკვდილითა შენითა ცხოვნებისა ზეცად აღიწიე, ხოლო ჩვენ, წიწამურისა წყვდიადითა დაბრმობილნი და კუალად ღმრთისა ნუგეშინისცემითა განცოცხლებულნი ესრეთ გიგალობთ:

გიხაროდენ, სამშობლოჲსათვის სისხლისა დამთხეველო;
გიხაროდენ, უშჯულოთა მიერ დევნულო და განგმირულო;
გიხაროდენ, აღსასრულითა შენითა სამარადისოდ განბრწყინვებულო;
გიხაროდენ, კიბითა მოწამებისათა ცათა შინა აღსრულო;
გიხაროდენ, სიწმიდესა შინა განსვენებულო;
გიხაროდენ, მართალთა თანამეხმეო;
გიხაროდენ, რამეთუ შენითა სიკვდილითა ბელიარ გაბასრულ-იქმნა;
გიხაროდენ, გულარძნილისა მოყვასისა შემბრალებელო;
გიხაროდენ, სიძულვილსა ზედა ამაღლებულო;
გიხაროდენ, სოფლითგან ზეშთასოფელსა შინა დიდებითა განსრულო;
გიხაროდენ, უფლისა საზეპუროსა ერსა შერთულო;
გიხაროდენ, ქრისტესით განმართლებულო;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 12

სიკვდილისა მძლეველისა მიერ დაუღამებელსა ნათელსა შინა აღყვანებულო, რომელმან გულანი იგი ჭეშმარიტისა ცხოვრებისაჲ მომეც ჩვენ, ალაგთა შენთა ქებად განმზრახველნი და პურითა სიტყვიერითა განმტკიცებულნი გიღაღადებთ შენ: ალილუია.

იკოსი 12

უღმრთოთა მიერ სასიკვდინოჲთა ლახვრითა განწონილო, რომელმან განსაკვირველითა სულგრძელებითა შენითა განცოფებულთა მათ ავაზაკთა სულისა წარმწყმედელი შეცოდებაჲ თანამეცხედრისა შენისა პირითა შეუნდვენ, ქრისტესმიერისა მიტევებისა ძალითა განკრთომილნი და შენდა დიდებად აღმართულნი კვალად გიგალობთ:

გიხაროდენ, უკვდავისა სულისა ზე-სრბოლისა მეტრფეო;
გიხაროდენ, წარუვალსა შვენებასა შინა დავანებულო;
გიხაროდენ, უბრალოჲთა სისხლითა ცხონებად განბანილო;
გიხაროდენ, ღირსეულისა თანამეცხედრისა მეუნჯეო;
გიხაროდენ, მამულისა შენისა მსახურებასა შინა აღსრულებულო;
გიხაროდენ, შუაღამისად მოსრულისა სიძისა მიმგებებელო;
გიხაროდენ, დაუშრეტელისა ლამპარისა მპყრობელო;
გიხაროდენ, მღვიძარებითა ფრიადითა ნეტარებასა მიმთხვეულო;
გიხაროდენ, კვალო ნათელო, ჩვენდა ბოძებულო;
გიხაროდენ, დაცემულთა ქართლოსიანთა აღდგინებაო;
გიხაროდენ, დიადისა ძლევისა განჩინებაო;
გიხაროდენ, განრღვეულისა მამულისა სულისა განმაცხოველებელო და გონებათა ჩვენთა ზეცად აღმყვანებელო წმიდაო ილია მართალო!

კონდაკი 13

ჰოჲ, დახსნილისა მამულისა მკურნალო და მისისა გულისხმისა განმგონეო, შენდა მიმართ ყოველთა ღაღადისისა მიმთვალველო და შემწყნარებელო, წმიდისა სამებისა ნათლითა განბრწყინვებულმან გვიოხე წინაშე ქრისტესსა, რათა ცოდვათა საკვრელთაგან დახსნილნი და საღმრთოსა სავანესა მიწევნულნი მარადის დიდებისვმეტყველებდეთ ღმერთსა მგალობელნი შენნი: ალილუია.

(ეს კონდაკი – სამგზის. შემდგომ – პირველი იკოსი: „სიკვდილითა სიკვდილისა…“ და პირველი კონდაკი: „დაუვალისა მის უქმნელისა მნათობისა…“).

ლოცვა

ჰოჲ, ღმრთივსათნოოო და სულითა წმიდითა განბრძნობილო წმიდაო ილია მართალო, სისხლისა უბრალოჲსა დამთხეველო და მადლითა ღმრთისაჲთა წმიდათა და მართალთა თანა შერაცხილო, მსწრაფლშეწევნადითა ლოცვითა შენითა განანათლე და განაბრწყინვე ღმრთივდაცული ერი ჩვენი და მეუფება მისი. განაძლიერე მსახურებასა შინა უწმიდესი და უნეტარესი, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსი და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი, დიდი მეუფე მამაჲ ჩვენი ილია, ყოვლად სამღვდელონი მიტროპოლიტნი, მთავარეპისკოპოსნი და ეპისკოპოსნი, პატიოსანნი მღვდელნი, ქრისტესმიერ დიაკონნი, სამონაზნონი წესნი ზიარნი წმიდისა ეკლესიისანი და ყოველნი მართლმადიდებელნი ქრისტიანენი.

ჰოჲ, ღმრთივგანათლებულო და ზეშთაცოდნითა განმდიდრებულო წმიდაო ილია მართალო, ევედრე მოწყალესა ღმერთსა ჩვენ, უძლურთა და დაცემულთათვის, რათა გონიერისა სულისა წყაროჲსა ხმევითა დარწყულებულნი და განცოცხლებულნი მოწყლულისა მამულისა ვენახოანსა შინა კეთილმუშაკობად განმზადებულ ვიქმნეთ და ღმრთისა სიყვარულითა სამშობლოჲსა მსახურებად აღმართულნი ხმითა კეთილითა ვუგალობდეთ შენსა განმაბრწყინვებელსა ქრისტესა ღმერთსა, რომელსა ჰშვენის დიდება, პატივი და თაყვანისცემა თანადაუსაბამოჲთ მამით მისით და სახიერით და ცხოველსმყოფელით სულით წმიდითურთ, ყოვლადვე აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

ავტორი – დიაკონი მიქაელ გალდავა

]]>
http://www.ambioni.ge/daujdomeli-sagalobeli-wmidisa-ilia-martlisa/feed 0
აჭის წმინდა გიორგის ეკლესია – ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი http://www.ambioni.ge/awis-wminda-giorgis-eklesia?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=awis-wminda-giorgis-eklesia http://www.ambioni.ge/awis-wminda-giorgis-eklesia#respond Sat, 25 Jun 2022 11:58:39 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=47593

XIII-XIV საუკუნეების წმინდა გიორგის სახელობის დარბაზული ეკლესია გურიის სოფელ აჭში, მიეკუთვნება შემოქმედის ეპარქიას.

აჭის ეკლესია მდებარეობს ოზურგეთიდან 9 კმ-ზე, სანისლობოს მთის ძირში, მდინარე აჭისწყლის მარჯვენა ნაპირზე. ეკლესია შემაღლებულ ბაქანზე დგას, ერთ მხარეს ხრამი აკრავს, რომელიც მდინარეზე ეშვება.

აჭის ეკლესიის აშენების შესახებ არსებობს ლეგენდა. სოფელ აჭს დევი შეეჩვია, შეწუხებულმა მოსახლეობამ ლოცვით წმინდა გიორგის მიმართა შემწეობისთვის. წმინდანმა დევი მოკლა და გააქვავა, ხოლო მადლიერმა ხალხმა მას ტაძარი აუგო. მდინარე აჭისწყლის პირას ახლაც არის დიდი ლოფი – “დევის ქვა”. ეკლესიის აგება კი ხალხს არ გამოდიოდა. ერთ დღესაც ნახეს მტრედების მიერ დაწყობილი ნაფოტები, რომელსაც ეკლესიის ფორმა ჰქონდა და სწორედ იქ ააშენეს ტაძარი.

არქიტექტურულიანალიზის შედეგად დგინდება, რომ აჭში მეორდება XI-XII საუკუნეების მოტივები, მაგრამ მასში არის XIII საუკუნისთვის დამახასიათებელი ახალი სტილისტური ნიშნები. ხელოვნებათმცოდნეები აჭს XIII საუკუნის მიწურულით ახსიათებენ. აჭის ეკლესიასთან დაკავშირებული წერილობითი წყაროები, რომელთა შორის უძველესი XVI საუკუნის მეორე ნახევრისაა, უმთავრესად შეწირულების ან ნასყიდობის წიგნებია.

]]>
http://www.ambioni.ge/awis-wminda-giorgis-eklesia/feed 0
შეწევნისათვის ღვთისა და სიმდაბლისათვის – წმ. ზოსიმე პალესტინელი http://www.ambioni.ge/sewevnisatvis-rvtisa-da-simdablisatvis?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=sewevnisatvis-rvtisa-da-simdablisatvis http://www.ambioni.ge/sewevnisatvis-rvtisa-da-simdablisatvis#respond Sat, 25 Jun 2022 11:56:13 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=47590

ჩვენი ყოველი საქმე თესლსა და ნაყოფს ჰგავს: შესწირავს კაცი ღმერთს ერთგულებასა და გულსმოდგინებას, ღმერთიც აკურთხებს მის შრომას და იძლევა სანაცვლოდ მადლს.

მიწის მუშაკი, რომელიც თუმცა ბევრს არ თესავს, მაგრამ უფალი აკურთხებს მის შრომას, ღებულობს მრავალს, როგორც ისაკის შესახებ წერია, რომ დათესა ისაკმა და შეიძინა იმ ზაფხულს ასი წილი ნაყოფი ქერისა, რადგან აკურთხა მისი შრომა უფალმა. ასევე, თუ ჩვენი გულმოდგინება დაინახა უფალმა, ჩვენს შრომასაც დალოცავს.

აგრეთვე ლოცვა ჭირითა და შრომით და მოთმინება, შობს წმიდა, უჭირველ განსვენებით ლოცვას, რაც შედეგია ჩვენი გულსმოდგინებისა, ხოლო უჭირველი ლოცვა შობს საღმრთო მადლს.

ამასვე ვხედავთ ჩვენ ხელოვნების დაუფლებაში. კაცი, რომელიც ამ გზას შეუდგება, თავიდან გასაჭირშია, ბევრს შრომობს, ხშირად საქმე არ გამოუდის, მაგრამ თავს არ ანებებს, არამედ ისევ თავიდან იწყებს; კიდეც რომ შეცდეს და დაბრკოლდეს, მაინც არ ეცემა სულით და აგრძელებს შრომას მოთმინებით, რითაც ოსტატს უჩვენებს თავის გულსმოდგინებას. თუკი მოიწყენს და მიატოვებს საქმეს, ხელობას ვერასოდეს ისწავლის. მოთმინებითა და გარჯით საქმეს თანდათან ეუფლება. ასევეა სულიერ ცხოვრებაშიც: სათნოების ქმნის დროს ჩვენ მაშინვე არ უნდა ველოდოთ წარმატებას, იგი სწრაფად არ გვეწვევა, რადგან ეს შეუძლებელია. ხელოვნების მსგავსად თავიდან შესაძლო წარუმატებლობისას არ უნდა მოვიწყინოთ, არამედ გულსმოდგინებით, შრომითა და მოთმინებით უნდა ვიღვაწოთ და კეთილად მოგვხედავს ღმერთი. სწორედ ამაზეა მამა მოსეს მიერ თქმული, რომ სათნოების მომხვეჭი არ უნდა იყოს სულმოკლე. თუ მოხდა და დაეცა, უნდა შეიძინოს საჭირო ძალა და წამოდგეს ფეხზე და კვლავაც იშრომოს.

და იტყოდა წმიდა მამა: ყოველი სათნოებისათვის საჭიროა შრომა, დრო და ჩვენი მონდომება, და რაც მთავარია ღვთის შეწევნა. თუ ღმერთი არ შეგვეშველა, ამაოა ყოველი ჩვენი გარჯა, როგორც მიწის მუშაკისა. ვინაიდან თუ ღმერთი არ შეეწევა, არ მოსცემს წვიმას, ცუდად დაშვრება და ამაო იქნება მისი შრომა. ხოლო ღვთის შეწევნას სჭირდება გულმოდგინედ ვედრება ჩვენი და ღმერთზე მინდობა. თუ დაუდევრად ვილოცებთ, როგორ მოგვხედავს ღმერთი? ან თუ ვილოცებთ უდებებით, უგულოდ, ანდა მოვიწყენთ ლოცვის დროს, ვერაფერს ვეღირსებით, რადგანაც ღმერთი გულსმოდგინებას სულისას ხედავს და მის მიხედვით მოგვცემს წყალობას. განა ავაზაკთა მთავარი არ იყო თავიდან მამა მოსე? მისი სიფიცხისა და მოუდრეკელობის გამო მოირიდა იგი მისმა ბატონმა, მაგრამ გულმოდგინეს და მხნედ შეუდგა ღმერთს. ყველასათვის ცნობილია, თუ რა საზომს მიაღწია მან, „რჩეულთა თანა ღვთისათა შეირაცხა“, როგორც ამბობს მისი ცხოვრების აღმწერი. ხოლო ჩვენ, თუკი რამ გაგვაჩნდა სარწმუნოებრივი სითბო, დროთა განმავლობაში დაუდევრობითა და უდებებით ისიც დავკარგეთ და ამაო საქმეები ვიწყეთ. ღვთისა და მოყვასის სიყვარული ამაო და წარმავალი საქმეების სიყვარულში გავცვალეთ და ვერ გაგვიცნობიერებია, თუ როგორი უაზრო და ცარიელია ისინი.

იესო გლახაკი და უძლური კი არ არის, რომ ვერ შეძლოს აქვე მრავალი სიმდიდრის მონიჭება, როგორც მიუბოძა წმიდა მამამთავრებს. თუკი ეცოდინებოდა, რომ ვირგებდით მისგან ბოძებული სიმდიდრისაგან. მაგრამ იცის, რომ მის მიერ მოცემული წყალობა ხშირად გვნებს და ამიტომაც კაცთმოყვარე უფალი გვარიდებს მას, რათა მისგან სრულიად არ წარვწყმდეთ. თუკი იხილავდა, რომ უხვი შეწევნა სასიკეთოდ გვექცეოდა, უშურველად მოგვმადლიდა მეტსაც. მაგრამ, როგორც უკვე ვთქვით, ღვთისაგან მოცემულ სიკეთეს ბოროტად ვიყენებთ და ჩვენი უკეთურობის გამო იგი საზიანოა. ამიტომ არის, რომ ხშირად აბრკოლებს უფალი ჩვენს კეთილ განზრახვას, რამეთუ მან იცის, რომ ის ჩვენთვის ზიანის მომტანია.

ადამიანი იმას კი არ აკეთებს, რასაც განიზრახავს, არამედ იმას, რასაც მასზედ დაუშვებს ღმერთი თავისი განგებულებით, რაც მხოლოდ მისთვისაა ცნობილი. ხშირად ცდილობს ერთი ავნოს მეორეს, მაგრამ არ უშვებს ამას ღმერთი და ცუდად შვრება ბოროტის მსურველი. ასეთ დროს კაცი გამოიცდება ადამიანური ნებით. რამდენი შეეცადა ბოროტად ევნოთ მამამთავრებისათვის, მაგრამ ვერ შეძლეს, რადგან ღმერთმა არ დაუშვა. ამაზეა დაწერილი: „არა აუფლა კაცსა ვნებად მათდა“.

თუ ინებებს უფალი თავისი ძალის სიუხვის გამოჩენას, მყისვე შეუძლია უწყალო გული გადააქციოს მოწყალედ, როგორც წერია ყოველივე ეს დანიელის წიგნში: „და მისცა ღმერთმა დანიელს წყალობა და შეწყნარება წინაშე საჭურისთ მთავრისა“ (დან. 1, 9).

ბედნიერია ის სული, რომელმაც თავისი თავი შეამზადა ღვთიური ნიჭის მისაღებად, ასეთს არასოდეს ტოვებს უფალი და მარადის ეხმარება და იფარავს იმ საქმეშიც კი, რისთვისაც თავისი უმეცრების გამო არ ევედრებოდა უფალს. კარგად თქვა ბრძენმა, რომ ღმერთი მარადის მფარველობს და ხელს აფარებს თავის მოშიშთ. ბევრჯერ აღიძრა საული ნეტარი დავითის მოსაკლავად, რა არ იღონა, რა ხრიკებს არ მიმართა, მაგრამ ვინაიდან ღმერთი შეეწეოდა, ამაოდ დაშვრა. ხდებოდა პირიქითაც, ხშირად თვით ვარდებოდა წმინდანის ხელში, მაგრამ დავითი მას არას ვნებდა და ინდობდა, რადგანაც არ იყო მის სულში გესლი უკეთურებისა.

ერთხელ ძმებმა ნეტარ მამას ჰკითხეს, როგორ მივაღწიოთ იმას, რომ არ განვრისხდეთ, როცა სხვები გვამცირებენ და შეურაცხგვყოფენო? ბერმა უპასუხა: ვინც თავის თავს სხვებზე უმდარესაც თვლის, ის არ აღშფოთდებაო. როგორც თქვა წმიდა პიმენმა: თუ თავი შენი არარაობად მიგაჩნია და შეურაცხადად, ჰპოვებ სულის სიმშვიდეს. ერთმა ძმამ, – განაგრძო ნეტარმა მამამ – ჩემთან მყოფმა და ჩემგან სქემის მიმღებელმა, რის გამოც მე ის ტვირთად მაწვა, ვინაიდან ასაკით მეტად ახალგაზრდა იყო და უმწეო, მითხრა მე: მამაო, ფრიად მიყვარხარ შენ. ხოლო მე ვუპასუხე: მე ჯერ ვერავინ ვპოვე, რომ ისე ვუყვარდე მასა, როგორც მე მიყვარს იგი. ეხლა მაგ სიყვარულისა მჯერა, მაგრამ საკმარისია შეგხვდეს უსიამოვნება რაიმე ჩემგან, რომ შენ არ დარჩე ისეთივე, როგორიც ახლა ხარ. ხოლო მე, რაც არ უნდა მოაწიო ჩემზედა, არ შევიცვლები შენი სიყვარულისაგან.

არ გასულა ბევრი დრო მას შემდეგ და არ ვიცი, რის გამო, იწყო ჩემზე მრავალი ბოროტის თქმა, ცუდისაც კი. მე ყოველი მესმოდა, მაგრამ არ ვეპასუხებოდი, გულში კი ვამბობდი: ეს წამალია იესოსაგან გამოგზავნილი ჩემი უბადრუკი სულის საურნებლად, სწორედ ასეთისაგან უნდა მიიღო დიდი სარგებელი. მე ყოველთვის ჩემს სათნომყოფელად მიმაჩნდა იგი და ვამბობდი, რომ ჭეშმრიტად კეთილისმყოფელია იგი ჩემი. ხოლო იმას, ვინც მის სიტყვებს მაუწყებდა, ვეუბნებოდი: ჩანს, კარგად მიცნობს, იცის ყოველივე ბოროტი ჩემი, ისიც არა ყოველი, რადგანაც დაფარული უამრავია ჩემში და ამიტომაც განმიკითხავს.

რამოდენიმე ხნის შემდეგ ის შემთხვევით შემომხვდა კესარიაში, მომიახლოვდა და ჩვეულებისამებრ მეამბორა. მე კი ისე დავიჭირე თავი, თითქოს ჩვენს შორის არაფერი მომხდარიყოს. მაშინ იგი ჩამივარდა ფეხებში, შემომეხვია და თქვა: შემინდევ, მამაო, ღვთის გულისათვის, რამეთუ მრავალი ბოროტი ვთქვი შენს შესახებ. მე კი ვეამბორე მას და ალერსიანად ვუთხარი: ძალიან მიყვარხარო რომ მითხარი, მე გიპასუხე, რომ ჯერ არ შემხვედრია ადამიანი, რომელსაც ვეყვარებოდი ისე, როგორც მე მიყვარს და რაც არ უნდა მოხდეს, ამ აზრზე ვიქნები მეთქი ყოველთვის, რადგანაც შეუცვლელია ჩემი სიყვარული. დაე, იცოდე, რომ მე ყველაფერი ვიცი, რაც შენ სთქვი ჩემზე, მაგრამ ვერაფერმა მაიძულა, იგივე მეთქვა მეც შენზე, პირიქით, ვამბობდი, რომ რასაც ის ამბობს, ჭეშმარიტებაა და ამბობს სიყვარულით. მე ყოველთვის მიმაჩნდი ჩემიანად და არ გტოვებდი ლოცვებში მოუხსენებლად და უფრო მეტად რომ დავამოწმო ჩემი სიყვარული, გაგიმჟღავნებ: ერთხელ, როცა ძალიან ამტკივდა თვალი, შენ გაგიხსენე, ზედ პატიოსანი ჯვარი გამოვისახე და ვთქვი: უფალო, იესო ქრისტე, მისი ლოცვით მილხინე მე და მყისვე განვიკურნე.

და ეტყოდა ნეტარი მამა თავის ძმებს: ვერ ვუგებთ ადამიანები ერთამანეთს სიყვარულში, არამედ წარვიწყმიდეთ, გავაუფასურეთ სიბრძნე ჩვენი და ერთმანეთისა აღარა გვესმის, სავსებით დავკარგეთ აზრი. მცირედიც რომ ვიტვირთოთ მოყვასისა მისი მწუხარების ჟამს, როგორც კი გონს მოეგება და იხილავს ჩვენს ერთგულებას მისი განსაცდელისას, სულს დასდებს ჩვენთვის. ასეთია ძალა სიკეთისა და ამასთან დაკავშირებით მან გაიხსენა ერთი ძმა, რომელმაც მოუთხრო მას ეს ამბავი: მოძღვარი ჩემი იყო კაცი მეტად მშვიდი, რომელსაც მაღალი სათნოებისა და სიწმიდის გამო მთელი ქვეყანა პატივს სცემდა, როგორც ღვთის ანგელოზს. ერთ დღეს ეშმაკით ძლეული ვიღაც კაცი მოვიდა მასთან და აგინებდა ურცხვად ყოველთა წინაშე. ბერი მშვიდი სახით უყურებდა მას და ეუბნებოდა: მადლი ღვთისაა შენს ბაგეებზე გადმოსული ძმაო. ის კი უფრო გამძვინვარდა ამის გაგონებაზე და უფრო მეტად იწყო გინება და ეუბნებოდა: ჰე, ბოროტო მოხუცო, ვიცი, რატომაც ამბობს მაგ სიტყვებს, რათა მოაჩვენო ხალხს თავი მშვიდობიანად. მოხუცი კი კვლავ იმეორებდა: ჭეშმარიტად მართალს ამბობ, ძმაო. და როცა ამის შემდგომ ვიღაცამ უთხრა: ამ ამბის გამო არ აღშფოთდები მამაო? ბერმა მიუგო: ნუ იტყვით ამას, რადგან გვრძნობდი, რომ მადლი ღვთისა იფარავდა ჩემს სულს.

და ეტყოდა ნეტარი აბბა თავის ძმებს: ჭეშმარიტად უნდა ვმადლობდეთ და პატივსა ვსცემდეთ ამისთანებს, როგორც სულის მკურნალებს. აღუგზნებელი და უვნებელი მოიპოვებს ცათა სასუფეველს და დაიდგამს საუკუნო გვირგვინს.

ჯერ კიდევ კვიროს მონასტერში ვიყავი, – განაგრძო საუბარი წმიდა აბბამ, – როცა მოვიდა ჩემთან ერთი მეტად სათნო მოხუცი, რომელსაც ვეკითხებოდით წმ. მამების შესახებ და ისიც სიამოვნებით გვიკითხავდა. ბოლოს მივადექით ერთი ბერის ამბავს, რომელსაც მოულოდნელად სენაკში თავს დაესხნენ ყაჩაღები და უთხრეს, რომ მიეცა ყველაფერი, რაც გააჩნდა. ბერმაც გამოუღო და მისცა. ავაზაკებმა მოხვეტეს ყოველივე და წაიღეს. დარჩათ წასაღები ერთი ბოხჩა. ბერმა ეს დარჩენილი ბოღჩა აიღო და ყვირილით გაეკიდა: წაიღეთ, ესეც წასაღები დაგრჩათო. ავაზაკებს მეტად გაუკვირდათ ბერის ესოდენი უმანკოება, დაუბრუნეს ყველაფერი, რაც გატაცებული ჰქონდათ მისგან და თქვეს: ჭეშმარიტად ეს კაცი ღვთის მონა ყოფილა და ამ სიტყვებით დაშორდნენ ბერს.

ხოლო ბერმა, რომელიც მოსული იყო ჩვენთან, მითხრა: იცი მამაო, ამ საქციელმა ბერისამ მე მცირედი სარგებლობა მომიტანა და როცა წმიდა ზოსიმემ ჰკითხა, თუ რა სარგებლობა უნდა მოეტანა ამ ამბავსო, ბერმა დაიწყო:

ოდესღაც, იორდანეს ჩემი ყოფნის დროს, როცა ვკითხულობდი წმიდა მამათა თავგადასავლებს და ამ ბერის დიდსულოვნების ამბავი წავიკითხე, ძალიან გამიკვირდა და უფალს შევთხოვე: უფალო ღირს-მყავ მეც, რომ ამ ბერის კვალზე ვიარო, რათა ღირსეული საქციელით მას მივემსგავსო. ასე შემომრჩა ეს სურვილი და არ გასულა ორიოდე დღე და ვიღაცამ დამიკაკუნა კარზე. მივხვდი, რომ ავაზაკები იყვნენ, გულში მადლობა შევწირე უფალს და გავიფიქრე: მადლობა ღმერთს, რომ დადგა ჟამი ნატვრის აღსრულებისა. გავაღე კარი და შევუშვი სიხარულით. ავუნთე სანთელი და გამოვულაგე, რაც კი გამაჩნდა, თან ვეუბნებოდი, ნუ შფოთავთ, ღმერთმანი, რაც მაბადია არაფერს დაგიმალავთ მეთქი. იმათ ოქრო მომთხოვეს, მე სამი დრაჰკანის მეტი არ მქონდა, მივეცი და ისინიც წავიდნენ. მე ღიმილით ვკითხე: უკან ხომ არ დაგიბრუნეს როგორც ოდესღაც იმ ბერს? ბერმა მიპასუხა: ღმერთმა ნუ ქნას, აზრადაც არ მომსვლია ეს.

და იტყოდა ნეტარი მამა: ხედავთ, რა ნაყოფი გამოიღო ბერის სიკეთემ და ყველაფრისადმი შემზადებულობამ? იგი არათუ დაამწუხრა ავაზაკთა თავდასხმამ, არამედ სიხარულითაც კი აღივსო და ამიტომ ვამბობ: თუ კაცი ისურვებს, ბოროტებიდანაც ბევრ სიკეთეს შეიძენს.

როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, – განაგრძო წმიდა მამამ, – თუ განრისხებული ძმისაგან მცირეოდენს დავითმენთ, მის სულსმოვიპოვებთ. აი რა მიამბო პედიადის მამასახლისმა სერგიმ: ერთხელ მე, რამოდენიმე ძმა და ერთი საპატიო ბერი სადღაც მივდიოდით. გზა დაგვებნა და შემთხვევით მოვხვდით ყანაში. სხვა გზა არ იყო, გადავიარეთ ყანაზე და ნათესი დავაზიანეთ. მიწის მუშამ დაგვიწყო ლანძღვა: თქვენა ხართ მონაზვნები, თქვენ გეშინიათო ღვთისა? ეს რომ გქონოდათ, ყანას არ გადამითელავდითო. წმიდა ბერმა მთხოვა არაფერი მეპასუხა, თვითონ კი კრძალვით უთხრა: მართალს ამბობ შვილო, ღვთის შიში რომ გვქონოდა, ამას არ ვიზამდითო. გლეხი კვლავ განაგრძობდა ჩვენს ლანძღვა-გინებას. ბერმა კვლავ სინანულით მოუბოდიშა: ღვთის გულისათვის შეგვინდე, რამეთუ ვსცოდეთ. ეს სიტყვები ისე გულწრფელად იყო ნათქვამი, რომ მიწის მუშაკი მოლბა, ფეხებში ჩაუვარდა მოხუცს, შენდობა გამოსთხოვა და თან უთხრა: მეც თქვენთან წამიყვანეთო, და ბერმაც წამოიყვანა იგი და იქმნა მონაზონი.

აი, რა სასწაული მოახდინა სიმშვიდემ ბერისა: აცხოვნა სული ღვთის ხატად დაბადებულისა, რომელიც უფრო სათნოა ღვთისთვის, ვიდრე მთელი სამყარო თავისი სიმდიდრით. ერთხელ, ნეტარმა მამამ წამოიღო წმიდა მამათა წიგნი, რომელსაც ვკითხულობდით და მივადექით ადგილს, სადაც ნათქვამია: „მრავალსა შეშასა შინა იშვების ცეცხლი და სადა არა არს მეორედი გულის წყრომა, მუნ დაყუდნის შფოთი“ (იგავ. 26, 20). ვკითხე თუ რას ნიშნავდა ეს გამოთქმა. მან გვითხრა: როგორც შეშაა მიზეზი ცეცხლისა და თუ მოაკლდა ცეცხლი ჩაქრება უმალ, ხოლო თუ მასალა ბევრია, ცეცხლი უფრო აღეგზნება. ასევეა ვნებათა მიზეზებიც: თუ ვინმე მოიცილებს ამ მიზეზს, მოუძლურდებიან ვნებებიც, მსგავსად სიძვისა, როგორც თქვა აბბა მოსემ: სიძვის მიზეზია მაძღრივ ჭამა-სმა, უსაქმურობა და ზედმეტი ძილი, გართობა, ცუდად მეტყველება და კადნიერება, მიდრეკილება ძვირფასად ჩაცმა-დახურვისადმი. თუ ყოველივე ამას მოიკვეთს კაცი, მოუძლურდება თავისთავად ვნება სიძვისა.

ასევე, მრისხანების მიზეზნი არიან მიცემა და მოღება, თავისნათქვამობა, სიყვარული მოძღვრობისა და მასწავლებლობისა, თავისი თავის ბრძნად და მეცნიერად შერაცხვა. ვინც ამას მოიკვეთს, მოუძლურდება ასევე ვნება მრისხანებისაც. ასევეა ყველა სხვა ვნებების მიზეზთა მოცილებაც. სწორედ ამას მიანიშნებს მამა სისოს პასუხი ძმის შეკითხვაზე თუ, რატომ არ მცილდება მე ვნებებიო? მან უპასუხა: მიზეზი თავად შენშია, თუ არ მისცემ საბაბს, მოგცილდებიან.

ორმაგი მრისხანებაა მასში, ვისთანაც არ ყუჩდება ვნება, ვინც არ კმაყოფილდება პირველი გაღიზიანებით და ხელახალი შფოთისათვის აღძრავს თავის თავს. თუ კაცს მეორეჯერაც შეემთხვა გულისწყრომა და ვერ შეიკავა სწრაფად თავი, მაგრამ მალე მოეგო გონს და გამოითხოვა პატიება ძმისაგან, რომელსაც განურისხდა, არ იწოდება ორმაგ მრისხანებად. მასში ყუჩდება ბრძოლა, ვინაიდან, როგორც კი შეიგნებს თავის დანაშაულს, ურიგდება მყისვე თავის ძმას და შფოთიც განქარდება და მტერი ვერ ეუფლება მას. ხოლო თუ განრისხებული არ დაადანაშაულებს თავის თავს, ვერ მოერევა გულისწყრომას, არამედ კიდევ უფრო მეტად აღიზიანებს თავს მრისხანებით და წუხს არა იმაზე, რომ განრისხდა, არამედ იმას, რომ არ თქვა იმაზე მეტი, რაც უნდა ეთქვა და განაგრძობს შფოთსა და უკეთურებას, ასეთი იწოდება ორმაგ მრისახენედ, რადგან მასში არ ყუჩდება ვნებები და ფეხს იკიდებს სიძულვილი და უკეთურობა. უფალმა იესო ქრისტემ გვიხსნას ასეთი ბოროტებისაგან და ღირსი გაგვხადოს მშვიდობისა და სიმდაბლისა.

და მოგვითხრობდა კვლავ ნეტარი მამა: ფრიადი სიფრთხილე და გონების სიბრძნე გვმართებს, რათა არ შეგვაშფოთოს ადამიანები ეშმაკის მანქანებამ. ვინაიდან ხდება ხოლმე, რომ ზოგჯერ არაფრისათვის შეაშფოთებს კაცს ეშმაკი, ზოგჯერ კი რაღაც მიზეზსაც გამოძებნის, რომ ამით მრისხანება და აღშფოთება სამართლიანად გამოაჩინოს ადამიანის თვალში. ვისაც მართალი გზით სვლა გადაუწყვეტია, მრისხანება ყოველთვის უცხო უნდა იყოს მისთვის. როგორც შეგვაგონებს მამა მაკარი: უცხოა მონაზონისათვის განრისხება და მოყვასის შეწუხება.

ამასთან დაკავშირებით მან მოგვითხრო შემდეგი: ერთხელ მივეცი წიგნი ერთ დახელოვნებულ გადამწერს გადასაწერად. თავისი საქმე რომ აღასრულა გადამწერმა კაცი გამომიგზავნა, რამდენსაც საჭიროდ ჩათვლი, საფასური გადამიხადე და წიგნი წაიღეო. წიგნის ამბავი გაეგო ვიღაც სხვას, მივიდა გადამწერთან, გადაუხადა საფასური და წაიღო წიგნი. მე არა ვიცოდი რა მომხდარის შესახებ და ამიტომაც გავგზავნე ძმა წიგნის საფასურით. გადამწერმა შეიტყო რა, რომ შეცდომაში იქნა შეყვანილი, გარისხდა და თქვა: წავალ და ვეტყვი იმას, რისი ღირსიცაა. ეს ამბავი რომ გავიგე, ვუხმე და ვუთხარი: იცი ძმაო, რომ წიგნი იმისათვის გვჭირდება, რათა იქიდან სიმდაბლე და სიმშვიდე ვისწავლოთ. ხოლო თუ თავიდანვე წიგნების შეძენა დავასთან მიგვიყვანს, არ მინდა ასეთი წიგნი, რადგან დაწერილია: უფლის მონას არ შეშვენის შფოთი და აურზაური. და დავარწმუნე გადამწერი, რომ არაფერი ეთქვა ცუდი ძმისათვის, რათა ყოველივე ეს ეშმაკს საბაბად არ გახდომოდა. ამისათვის არის საჭირო უდიდესი კრძალვა.

წყარო: www.orthodoxy.ge

]]>
http://www.ambioni.ge/sewevnisatvis-rvtisa-da-simdablisatvis/feed 0
ბროკოლის სასარგებლო თვისებები http://www.ambioni.ge/brokolis-sasargeblo-tvisebebi?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=brokolis-sasargeblo-tvisebebi http://www.ambioni.ge/brokolis-sasargeblo-tvisebebi#comments Tue, 21 Jun 2022 11:00:14 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=42878 ბროკოლი (Brassica asparagoides Lisg.) ერთწლიანი ბოსტნეული კომბოსტოსებრთა ოჯახიდან. მისი სამშობლოა მცირე აზია. ცნობილი იყო ჯერ კიდევ ძველ რომში და დიდი ხანია პოპულარულია საფრანგეთსა და იტალიაში.

მისი ადრეული ჯიშბი მწვანე ფერისაა, ხოლო გვიანი იისფერი. ყველაზე მეტი სასარგებლო ნივთიერებაა ახალგაზრდა ბროკოლში. მისი შენახვა რეკომენდირებული მაცივარში. სინათლეზე ბევრი ნივთიერება ნადგურდება. ბროკოლი მისი გაყინვა არ ახდენს გავლენას მის ქიმიურ შემადგენლობაზე, მაგრამ ბოსტნეულის განმეორებითი გაყინვა არ შეიძლება.

მიკროტალღურ ღუმელში მომზადებისას მისი სასარგებლო ნივთიერებების 80% იკარგება. ხარშვისას – ნახევარზე მეტი. ორთქლში ჩაშუშვისას მხოლოდ 5-6%. ბროკოლი გემოთი გავს ყვავილოვან კომბოსტოს, მაგრამ უფრო პიკანტურია. მისგან ამზადებენ სუპებს, სალათებს, მიაქვთ სუფრაზე გარნირის სახით. სასარგებლოა 200-300 გრამი ბროკოლის გამოყენება დღეში.
შეიცავს ვიტამინებს C, A, B1, PP, B2, კალიას, რკინას, ნატრიუმს, კალციუმს, ფოსფორს, მაგნიუმს, მარგანეცს, იოდს. ასევე რიბოფლავინს, მეტიონინს, ქოლინს, ტიამინს.
ბროკოლი აძლიერებს იმუნიტეტს და გამოყოფს ნივთიერებას (იზოციანინი), რომელიც ებრძვის კიბოს უჯრედების გავრცელებას. ის არ კურნავს კიბოს მაგრამ პეგულარული მოხმარების შემთხვევაში ახდენს მის პროფილაკტიკას.

ის ათავისუფლებს ორგანიზმს ზედმეტი ქოლესტერინისაგან და ეხმარება ძარღვების კედლების დაცვას. ასევე მასში შემავალი სულფარაფანი კლავს ზიანის მომტან ბაქტერიებს, იცავს კანს ულტრაიისფერი სხივებისგან და ეხმარება კანს აღდგენაში.

რაციონში ბრ¬ოკოლის ჩარ¬თ¬ვა ბავშვის ორგანიზმს ქრონიკულ ბრონქიტთან გამკლავებაშიც ეხმარება. მის შემადგენლობაში შემავალი სასარგებლო ნივთიერებების კომპლექსი ზრდის იმ გენის აქტივობას, რომელიც ფილტვებს ტოქსიკური ნივთიერებების (მათ შორის – თამბაქოს კვამლის) მავნე ზემოქმედებისგან იცავს. ბროკოლის უჯრედისს ნატიფი სტრუქტურა აქვს, რაც ბავშვის ორგანიზმისთვის მეტად მნიშვნელოვანია. მისი პიურე ჩვილისთვის შეუცვლელია პირველი დამატებითი საკვების სახით. ბროკოლი არ მოითხოვს ხანგრძლივ თერმულ დამუშავებას, რაც საშუალებას გვაძლევს, მის შემადგენლობაში არსებული ვიტამინები ზედმიწევნით შევინარჩუნოთ.

]]>
http://www.ambioni.ge/brokolis-sasargeblo-tvisebebi/feed 1
პეტრე-პავლობის მარხვა http://www.ambioni.ge/petre-pavlobis-marxva-1?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=petre-pavlobis-marxva-1 http://www.ambioni.ge/petre-pavlobis-marxva-1#respond Mon, 20 Jun 2022 18:00:10 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=46678 პეტრე-პავლობის მარხვა იწყება სულთმოფენობიდან ერთი კვირის შემდეგ და მთავრდება 12 ივლისს — პეტრე-პავლობის დღესასწაულზე. პეტრე-პავლობის მარხვა ხსნილია თევზით.

სულთმოფენობის მეორე შვიდეული ყოველთა წმიდათა კვირიაკედ იწოდება, შემდეგი ორშაბათიდან კი წმინდა მოციქულთა მარხვა იწყება. ეს მარხვა მოციქულთა პეტრესა და პავლეს ხსენებით გვირგვინდება, ამიტომ სახელიც მათი ჰქვია — პეტრე-პავლობის მარხვა.

პეტრე-პავლობის მარხვა სულთმოფენობიდან ერთი კვირის შემდეგ იწყება. სულთმოფენობის დღესასწაული, თავის მხრივ, ბრწყინვალე აღდგომის მოძრავი თარიღის მიხედვით გამოითვლება. ასე რომ, პეტრე-პავლობის მარხვის ხანგრძლივობა აღდგომის თარიღზეა დამოკიდებული. ის ყველაზე დიდი ექვსი კვირა გასტანს, ხოლო ყველაზე მცირე — 7 დღე.

ამ მრავალდღიან მარხვას ძველად „ერგასის შემდგომს“ უწოდებდნენ. ამჟამად მას ზაფხულის მარხვადაც იხსენიებენ. საეკლესიო გადმოცემით, იგი ჯერ კიდევ მოციქულებს დაუწესებიათ.

სულთმოფენობის შემდეგ მოციქულები მარხვითა და ლოცვით ემზადებოდნენ სახარების საყოველთაო ქადაგებისთვის; დააარსეს ეკლესიები და ხელი დაასხეს ხუცებს. „საქმე მოციქულთა“ მოგვითხრობს: „და უკურთხნეს მათ ეკლესიად-ეკლესიად ხუცესნი და ლოცვითა და მარხვით შეჰვედრეს იგინი უფალსა, რომლისაცა მიმართ ჰრწმენა“ (საქმე 14, 23).

პეტრე-პავლობის მარხვას „მოციქულთა განწესებაც“ იხსენიებს: „სულთმოფენობის შემდგომ იზეიმეთ ერთი შვიდეული და შემდგომ იმარხულეთ“.

პეტრე-პავლობის მარხვის შესახებ საინტერესო ცნობებია დაცული ათანასე დიდთან, ამბროსი მედიოლანელთან (IV ს.) და ლეონ დიდთან (V ს.). წმინდა ათანასე დიდი იმპერატორ კონსტანტინესადმი მიძღვნილ სიტყვაში, რომელშიც არიანელებს ამხელს, წერს: „წმინდა ორმოცდამეათე დღის შემდგომ, მარხვაში, ერი სალოცავად გავიდა სასაფლაოზე“; წმინდა ამბროსი მედიოლანელი ამბობს: „ღმერთმა ისე განაგო, რომ მონაწილეობა მიგვეღო მის ვნებებში, ორმოცდღიან მარხვაში; ასევე ბედნიერგვყო თავისი აღდგომითა და სულთმოფენით… ხოლო ამ მხიარულ დღეთა შემდეგ ჩვენ ისევ ვმარხულობთ“; ლეონ დიდი კი წერს: „საეკლესიო მარხვები წელიწადის დროთა შესაბამისად ისეა განაწილებული, რომ წელიწადის ყოველ დროს შესაბამისი თავშეკავებული მოღვაწეობაც ახლავს“.

ანტიოქიის პატრიარქი თეოდორე ბალსამონი მიუთითებს: „პეტრეპავლობის დღესასაწულამდე შვიდი და უფრო მეტი დღით ადრე ყოველი ქრისტიანი, ერისკაცნიცა და მონაზვნებიც, ვალდებულნი არიან, იმარხულონ, თორემ განყენებულნი იქნებიან კრებულიდან“.

ცნობილია, რომ ეს მარხვა სულთმოფენობის შემდგომ ესპანეთის 517 წლისა და ტრულის 582 წლის II საეკლესიო კრებაზე განაწესეს. წყაროებიდან ჩანს, რომ პეტრეპავლობის მარხვა თავდაპირველად მხოლოდ ერთი კვირა გრძელდებოდა. მერე კი, როდესაც მთელ მსოფლიოში ერთსა და იმავე დღეს დაიწყეს მოციქულების პეტრესა და პავლეს ხსენება, მარხვის ხანგრძლივობაც გაიზარდა – დადგინდა, მათი ხსენების დღემდე, ე.ი. 12 ივლისამდე ემარხულათ. კანონები მოციქულთა მარხვის შესახებ დაცულია იოანე მმარხველთან (VI ს.), საბა იერუსალიმელისა და სტუდიელთა მონასტრის ტიპიკონებში. ამ მარხვას თავიანთ ეპისტოლეებში იხსენიებენ პატრიარქი ნიკიფორე და თეოდორე ბალსამონიც.

პეტრე-პავლობის მარხვა დიდმარხვასა და ვნების შვიდეულთან შედარებით მსუბუქი მარხვაა.

]]>
http://www.ambioni.ge/petre-pavlobis-marxva-1/feed 0
როგორ გავაშენოთ ჟოლოს ბაღი? http://www.ambioni.ge/%e1%83%a0%e1%83%9d%e1%83%92%e1%83%9d%e1%83%a0-%e1%83%92%e1%83%90%e1%83%95%e1%83%90%e1%83%a8%e1%83%94%e1%83%9c%e1%83%9d%e1%83%97-%e1%83%9f%e1%83%9d%e1%83%9a%e1%83%9d%e1%83%a1-%e1%83%91%e1%83%90?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25e1%2583%25a0%25e1%2583%259d%25e1%2583%2592%25e1%2583%259d%25e1%2583%25a0-%25e1%2583%2592%25e1%2583%2590%25e1%2583%2595%25e1%2583%2590%25e1%2583%25a8%25e1%2583%2594%25e1%2583%259c%25e1%2583%259d%25e1%2583%2597-%25e1%2583%259f%25e1%2583%259d%25e1%2583%259a%25e1%2583%259d%25e1%2583%25a1-%25e1%2583%2591%25e1%2583%2590 http://www.ambioni.ge/%e1%83%a0%e1%83%9d%e1%83%92%e1%83%9d%e1%83%a0-%e1%83%92%e1%83%90%e1%83%95%e1%83%90%e1%83%a8%e1%83%94%e1%83%9c%e1%83%9d%e1%83%97-%e1%83%9f%e1%83%9d%e1%83%9a%e1%83%9d%e1%83%a1-%e1%83%91%e1%83%90#respond Mon, 20 Jun 2022 08:59:04 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=47566

ჟოლო უნდა გაშენდეს გვიან შემოდგომაზე, სავეგეტაციო პერიოდის დამთავრებიდან ყინვების დაწყებამდე ან ადრე გაზაფხულზე მარტში ან აპრილის დასაწყისში.

გაშენების ოპტიმალური სქემაა 2.5 – 3.0 მ X 0.5 – 0.6 მ. ნერგის დარგვისას კეთდება 30-40 სმ სიღრმის 50-60 სმ სიგანის კვალი (ტრანშეა), სადაც ხდება ნერგის დარგვა. არ შეიძლება დარგვის პროცესში ფესვების გამოშრობა. დარგვამდე ნერგები სველი ტილოს (სატომრე ქსოვილი) ქსოვილით იფარება, რათა დაცული იყოს მზისა და ქარის ზეგავლენისგან.

ნერგი ირგვება ისე, რომ ფესვის ყელი 2-3 სმ-ით დაბლა აღმოჩნდეს ნიადაგის ზედაპირიდან. ნერგის გარშემო ნიადაგი უნდა დაიტკეპნოს და მოირწყოს. ნერგი გადაიჭრება ნიადაგის ზედაპირიდან 10-12 სმ-ზე. ამ დროს ძალიან ეფექტურია მულჩის 6-8 სმ ფენის გამოყენება.

მულჩად გამოიყენება ტორფი, გადამწვარი ნაკელი, კომპოსტი, ნამჯა ან ნახერხი. დარგვის პერიოდში არ არის რეკომენდირებული სასუქების გამოყენება. მიმდინარე წელს აზოტიანი სასუქი ივნისის შუა რიცხვებში შეაქვთ, ხოლო კომპლექსური სასუქების შეტანა შემდეგი წლის გაზაფხულზე უნდა მოხდეს.

დარგვიდან პირველ წელს მნიშვნელოვანია მცენარის ფესვის გაძლიერება. ამიტომ, დარგვის წელს მცენარეს ყვავილობის და ნაყოფის მოსხმის საშუალება არ უნდა მიეცეს. იმავე წელს ბაღში 3-4-ჯერ ტარდება ნიადაგის გაფხვიერება და სარეველების გამარგვლა-განადგურება.

წყარო: სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევი

]]>
http://www.ambioni.ge/%e1%83%a0%e1%83%9d%e1%83%92%e1%83%9d%e1%83%a0-%e1%83%92%e1%83%90%e1%83%95%e1%83%90%e1%83%a8%e1%83%94%e1%83%9c%e1%83%9d%e1%83%97-%e1%83%9f%e1%83%9d%e1%83%9a%e1%83%9d%e1%83%a1-%e1%83%91%e1%83%90/feed 0
თბილისის ძველი სამების ეკლესია http://www.ambioni.ge/tbilisis-zveli-eklesia?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=tbilisis-zveli-eklesia http://www.ambioni.ge/tbilisis-zveli-eklesia#respond Fri, 17 Jun 2022 08:57:02 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=47583

თბილისის წმიდა სამების სახელობის ეკლესია — XVIII-XIX საუკუნეების ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია თბილისში, ქალაქის ძველ ნაწილში (კალოუბანი). მდებარეობს ეროსი მანჯგალაძის ქუჩაზე (№6), საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის შენობის უკან. სახელწოდება „ძველი სამების ეკლესია“ გავრცელდა თბილისის წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის აგების (1995–2004 წლები) შემდეგ.

ეკლესია რამდენჯერმე არის მნიშვნელოვნად გადაკეთებული. ამ ადგილზე ტაძარი XVIII საუკუნეშიც მდგარა; თბილისის გეგმაზე ვახუშტის აღნიშნული აქვს „ქართული ეკლესია კალოუბანი“. დღევანდელი ტაძრის წინამორბედი ეკლესიის მშენებლობა 1790 წელს დასრულდა. პლატონ იოსელიანის მიხედვით, მისი აგება პეტრე „ყარაულას“ — პეტრე აღნიაშვილს მიეწერება (აღნიაშვილი მეფე ერეკლე II-ის მიერ ღართისკარის დარაჯად იყო დანიშნული). პეტრეს შვილმა, მღვდელმა შიო აღნიაშვილმა 1836 წელს ტაძარს დასავლეთის მხრიდან სვეტებიანი კარიბჭე და სამრეკლო მიუშენა, ხოლო 1850 წელს კარიბჭეზე სამრეკლო დააშენეს;

მცირე ხნის შემდეგ ეკლესიის შენობა ისევ განაახლეს. ტაძარი 1863 წელს აკურთხეს. 1863 წლის 10 აპრილს აქ ჯვარი დაიწერეს ილია ჭავჭავაძემ და ოლღა გურამიშვილმა. XIX საუკუნის 60-იან წლებში კი შემოწირულობითა და საკუთარი სახსრებით დეკანოზმა პეტრე არდაზიანმა (მწერალ ლავრენტი არდაზიანის მამა) ტაძარი არქიტექტურულად განაახლა და ჯვარ-გუმბათოვანი ეკლესიის სახე მისცა. 1988 წელს სამრეკლოს გუმბათი ქართული ხურმოთმოძღვრული ტრადიციების მიხედვით გადააკეთეს.

სამების ეკლესია „ჩახაზული ჯვრის ტიპის“ ნაგებობაა. აგურით ნაშენი ეკლესიის ფასადების გაფორმება სადაა. ზოგადი ფორმები და სამრეკლო შუა საუკუნეების ქართული საეკლესიო არქიტექტურის ტრადიციებს მიჰყვება, კარიბჭეს კი კლასიცისტური სტილის გავლენა ემჩნევა. ინტერიერის მხატვრობა 1890-იან წლებში იტალიელმა მხატვარმა ლუდვიგ ლონგომ შეასრულა.

]]>
http://www.ambioni.ge/tbilisis-zveli-eklesia/feed 0
ეკლესიაში სიარულის შესახებ – წმ. იოანე ოქროპირი http://www.ambioni.ge/eklesiasi-siarulis-sesaxeb?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=eklesiasi-siarulis-sesaxeb http://www.ambioni.ge/eklesiasi-siarulis-sesaxeb#respond Fri, 17 Jun 2022 08:24:20 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=47580

როდესაც თქვენს მცირერიცხოვნებას შევყურებ და ვხედავ, რომ ჩვენი სამწყსო ყოველი შეკრების შემდეგ სულ უფრო მცირდება, ერთდროულად ვწუხვარ და მიხარია. მიხარია თქვენს გამო, ვინც ახლა აქ ხართ; ვწუხვარ მათზედ, ვინც თქვენთან არ არის. ქების ღირსი ხართ, რადგან მიუხედავად სიმცირისა, არ გახდით გულგრილნი; ისინი კი განკიცხვას იმსახურებენ იმის გამო, რომ თქვენებრ მოშურნენი არ არიან. ამიტომაც გიწოდებთ ბედნიერებსა და ნეტარებს, რამეთუ მათმა უზრუნველობამ გავლენა არ მოახდინა თქვენზე: ხოლო მათ, რადგან თქვენი მოშურნეობით ვერ ისარგებლეს, შევრაცხავ ვითარცა საბრალოთ და ვსტირი. ნუთუ არ სმენიათ წინასწარმეტყველის სიტყვა: „ვირჩიე მე მივრდომა სახლსა ღმრთისა ჩემისასა, უფროს ვიდრეღა დამკვიდრებად ჩემდა საყოფელსა ცოდვილთასა“ (ფს. 83, 11). არ უთქვამს „ვირჩიე ცხოვრება სახლსა ღმრთისა ჩემისასა“, არც „დამკვიდრება“ და „ყოფნა“ იხმარა, არამედ ბრძანა „ვირჩიე მე მივრდომა“. მოხარული ვარ, ვიყო უკანასკნელთა შორის, – გვაუწყებს წინასწარმეტყველი – იმაზედაც თანახმა ვარ, თუკი კარიბჭესთან მოხვედრის ღირსი გავხდები.

უდიდეს წყალობად ჩავთვლი, თუ სულ უკანასკნელთა შორის დამაყენებენ „სახლსა ღმრთისა ჩემისასა“. ყველასათვის საერთოს – ღმერთს, სიყვარული ითავისებს, ამგვარია მისი თვისება. ამიტომაც ამბობს დავით მეფე: „სახლსა ღმრთისა ჩემისასა“. შეყვარებულს არა მარტო სატრფოს, არამედ მისი სახლის, კარიბჭისა და ქუჩის დანახვაც კი ენატრება. ხოლო თუ მის სამოსელს მოჰკრავს თვალს, ჰგონია, რომ მის წინაშე თავად იგი იმყოფება. ასევე წინასწარმეტყველნი – თუმცა ვერ ხედავდნენ ღმერთს, ტაძარს შეჰყურებდნენ და მასში ჰყავდათ იგი წარმოდგენილი. „ვირჩიე მე მივრდომა სახლსა ღმრთისა ჩემისასა, უფროს ვიდრეღა დამკვიდრებად ჩემდა საყოფელსა ცოდვილთასა“. ყოველი ადგილი, ყოველი სახლი – იქნება ის სასამართლო, სენაკი თუ ბინა – ღვთის სახლთან შედარებით არის „საყოფელი ცოდვილთა“. თუმცა იქაც ისმის ლოცვა-ვედრება, მაგრამ ამასთანავე თან ახლავს განხეთქილება, დავა, ჩხუბი და თათბირები ამქვეყნიურ საქმეებზე. ღვთის სახლი კი ყოველივე ამისგან დაცულია. ამიტომაც არის ეს ადგილები „საყოფელი ცოდვილთა“, ხოლო ტაძარი – სახლი ღვთისა. ისევე, როგორც ქარებისა და ღელვისაგან დაცული ნავსაყუდელი ჰპირდება უსაფრთხოებას მასში შემავალ გემებს, ასევე აღმოიყვანებს ეკლესია მასში შემსვლელთ ამქვეყნიურ საქმეთა მორევიდან, სიმშვიდითა და ღვთის სიტყვით დააპურებს მათ და დაიცავს ყოველგვარი განსაცდელისაგან. ამ ადგილს სათნოებათა სკოლა და სიბრძნისმოყვარეობის სასწავლებელი ჰქვია. მოდი, არა მარტო ისეთი შეკრების ჟამს, როცა წმიდა წერილი და მამათა სწავლებანი იკითხება, არამედ ნებისმიერ დროს, მხოლოდ შემოდი წინკარში და იმწუთშივე გადადებ ყოველგვარ ამაო საზრუნავს. დადექი კარიბჭესთან და შენს სულში რაღაც სულიერი ნიავი დაბერავს. ეს სიჩუმე შიშს ჩაგაგონებს და სიბრძნისმოყვარეობას გასწავლის, გონებას გაგინათებს, დღევანდელობას მიგავიწყებს, მიწიდან ზეცაზე აგიყვანს.

თუკი ეკლესიაში მხოლოდ შემოსვლაც კი ასე სასარგებლოა, მაშინ რაოდენ უფრო მეტი სარგებლობის მოტანა შეუძლია ღვთისმსახურებაზე დასწრებას, როდესაც წინასწარმეტყველნი ღაღადებენ, მოციქულნი გვახარებენ, როდესაც ქრისტე ჩვენს შორის დგას მამისაგან ყოველივე ეს კურთხეულია, როდესაც სულიწმიდა გვაუწყებს თავის სიხარულს? ხოლო რამდენს კარგავენ ისინი, ვინც ყოველივე ამას არ ესწრება! მინდა ვიცოდე, სად არიან ახლა, რამ დააბრკოლა ისინი და განარიდა საღვთო ტრაპეზს? რაზედ საუბრობენ ახლა? თუმცა, მე კარგად ვიცი ეს: ან უგვან და სასაცილო თემებზე ბაასობენ, ამ ამქვეყნიურ საზრუნავს მისცემიან. ერთიცა და მეორეც მიუტევებელია და მკაცრ სასჯელს იმსახურებს. ამაოდ მოლაყბეებზე საუბარიც არ არის საჭირო, არამედ ისინიც ვერ გამართლდებიან, ვინც ჩვენთან თავს იმართლებენ და ამბობენ, რომ მათ ხელს უშლის აუცილებელი საჭიროება ოჯახურ საქმეთა მოგვარებისა, რადგან ეკლესიაში მოსვლა კვირაში ერთხელ ევალებათ და მაშინაც არ სურთ მიწიერ საზრუნავს მოსწყდნენ. ეს სახარებიდანაც ნათლად ჩანს: საქორწინე ლხინზე მიწვეულებმა უარი სთქვეს პატიჟზე ამგვარი მიზეზების გამო: ერთმა ხარები იყიდა, მეორემ – აგარაკი, მესამემ ცოლი შეირთო და ამის გამო ვერ მოიცალეს, მაგრამ ამისდა მიუხედავად ისინი დაისაჯნენ (ლუკა 14, 18-28). ყველა ეს საქმე აუცილებელია, მაგრამ მათით ვერ გავმართლდებით, რადგან ისინი ამაონი არიან ღვთის წინაშე. უპირველესად ღმერთს მიაგე პატივი, ხოლო შემდეგ იზრუნე სხვა დანარჩენ საქმეებზე. რომელი მსახური იზრუნებს უწინ საკუთარ სახლზე, სანამ ბატონის ბრძანებას არ შეასრულებს? უცნაურია, რომ ასეთ მოწიწებასა და მორჩილებას ვიჩენთ იმის მიმართ, ვინც მხოლოდ სახელით იწოდება ბატონად, ხოლო ჭეშმარიტ მეუფეს, რომელიც არა მარტო ჩვენი, არამედ ზეციურ ძალთა მბრძანებელიცაა, იმ პატივს არ მივაგებთ, როგორსაც ვიჩენთ ჩვენისთანა მონების მიმართ. რომ შეგვეძლოს იმ ადამიანთა სინდისში ჩახედვა, ვინც ეკლესიაში არ დადის, დავინახავთ, თუ რამდენი ჭრილობა და ეკალია მათ სულში. როგორც დაუმუშავებელი მიწა უხეშდება და ბუჩქებით იფარება, ასევე საღმრთო სწავლებას მოკლებულ სულშიც აღმოცენდება ეკლები და მანკიერი სურვილები. თუკი ჩვენ, ვინც ყოველდღიურად ვუსმენთ წინასწარმეტყველებსა და მოციქულებს, ძლივს ვახერხებთ შურის, გესლის ამოგლეჯას გულიდან და საღმრთო წერილიდან განუწყვეტლივ ვუგალობთ ჩვენს ვნებებს – მძვინვარე მხეცებს, რათა როგორმე დავაცხროთ ისინი, მაშინ განა შესაძლებელია, ხსნის რაიმე იმედი ჰქონდეთ მათ, ვინც არასდროს არ უსმენს ღვთაებრივ სიბრძნეს და ამგვარი მკურნალობით არ სარგებლობს? ნეტავი შემეძლოს მეჩვენებინა მათი სულები თქვენთვის. დაინახავდით, თუ რარიგ ბინძური, შეგინებული, მოშლილი, დამცირებული და უიმედონი არიან ისინი! როგორც მტვერითა და ჭუჭყით იფარება კაცის სხეული, თუ იგი აბანოთი არ სარგებლობს, ასევე საშინელი ცოდვის სიბინძურეში ეხვევა სულიც, თუკი უგულებელსყოფს სულიერ სწავლებას. სულიერი განბანა ხდება ეკლესიაში, სადაც სულიწმიდის სითბოთი არა მარტო განიწმინდება, არამედ ფერსაც კი იცვლის იგი: „უკეთუ იყვნენ ცოდვანი თქვენნი ვითარცა ღებილნი, ვითარცა თოვლი განვასპეტაკო“ (ესაია 1, 18) – ბრძანებს უფალი…

… რაოდენ დიდი იქნებოდა ჩვენი სულიერი სიხარული, რამდენ სარგებელს მიიღებდა სული და იდიდებოდა ღმერთი, თუ ყოველი შეკრების ჟამს ეკლესიას ხალხით სავსეს ვიხილავდით! მეზღვაურები ყველაფერს აკეთებენ, რათა გადაცურონ ზღვა და მსწრაფლ მიაღწიონ ნავსადგურს, ჩვენ კი – განუწყვეტლივ ზღვას მიცემულნი – ცხოვრებისეულ ტალღათა მორევში გამუდმებით ვიძირებით, ხოლო ეკლესიაში წელიწადში ერთი-ორჯერ თუ მივალთ. იქნებ თქვენ არ იცით, რომ ღმერთმა ისევე დააფუძნა ქალაქებში ეკლესიები, როგორც ზღვის ნაპირას – ნავსაყუდელნი, რათა ცხოვრების ქარიშხალს გამორიდებულნი მოვიდეთ აქ და იდუმალი სიჩუმითა და სიმშვიდით დავტკბეთ. ჭეშმარიტად, აქ არც მძვინვარე ტალღების გვეშინია და არც ავაზაკთა თავდასხმისა, არც ქარიშხლისა და საზარელი მხეცებისა, რამეთუ ეს ნავსაყუდელი ყოველივე ამისგან დაცულია. იგი მყუდრო სავანეა სულისა. ამაში თავადაც შეგიძლიათ დარწმუნდეთ: თუკი ამ დროს რომელიმე თქვენგანი საკუთარ სინდისში ჩაიხედავს, იგი უდიდეს სიმშვიდეს დაინახავს მასში. მას არც მრისხანება ეუფლება, არც ავხორცობა აღაგზნებს, არც შური იპყრობს, არც სიამაყით ზვაობს, არც ამპარტავნება ჭამს, რადგან ყველა ეს მხეცი მოთვინიერებულია; საღმრთო წერილი თითოეულის სულში აღწევს, როგორც ღვთაებრივი გამოცხადება და ამ უგუნურ ვნებებს აძინებს. რა საბრალონი არიან ისინი, ვისაც ამგვარი სიბრძნის შეძენის შესაძლებლობა აქვს და ამისდა მიუხედავად იშვიათად მოდიან ეკლესიაში – რომელიც დედაა ყოველთა. სხვა რა საქმე შეგიძლია დამისახელო ამაზე აუცილებელი? რომელი შეკრებაა ამაზე მეტად სასარგებლო? რა გაბრკოლებს, რომ აქ მოხვიდე? ამ მშვენიერ საკრებულოში არყოფნას შენ ალბათ სიღარიბეს დააბრალებ, მაგრამ ეს უსაფუძვლო მიზეზია. კვირაში შვიდი დღეა; ეს შვიდი დღე ღმერთმა ჩვენთან გაიყო ისე, რომ თავისთვის ბევრი არ აიღო და არც ჩვენ მოგვცა ცოტა. თანაბრად კი არ გაყო, არამედ შენ ექვსი დღე დაგითმო, თვითონ ერთი დაიტოვა. შენ კი ამ დღესაც არ გსურს თავი შეიკავო ამსოფლიური საზრუნავისაგან. მკრეხელურად იქცევი, რადგან ეს დღე საღვთო წერილის მოსასმენად არის კურთხეული და დადგინებული, ხოლო შენ მას ცხოვრებისეულ საქმეებისათვის იყენებ! აღარაფერს ვამბობ მთელი დღის შესახებ. ამ დღეს ისე მოიქეცი, როგორც მოიქცა სახარებისეული ქვრივი მოწყალების გაღების დროს: მან ორი გროში გაიღო და უდიდესი წყალობა მიიღო ღვთისაგან. ასევე შენც, ღმერთს ორი საათი მაინც დაუთმე დღეგრძელობას შეიძენ. ხოლო თუ ესოდენ მცირე მსხვერპლის გაღებაც არ გინდა და მაინც მიწიერ საზრუნავს მისცემიხარ, მაშინ მრავალი წლის ნაშრომიც წყალში ჩაგეყრება. უფალი განრისხდება და გაგიქარწყლებს მთელი ცხოვრების მანძილზე დაგროვებულ სიმდიდრეს, თუკი მას უგულებელს-ვყოფთ. „მიიხილეთ მრავალთა ზედა და იქმნეს მცირედნი და შეხმულ იქმნეს სახიდმი და მივჰბერე მათ, ამისთვის იტყვის უფალი, ყოვლისა მპყრობელი: მათ წილ, რომელ სახლი ჩემი არს ოხერ, ხოლო თქუენ სდევთ თითოეული სახლისადმი თვისისა“ (ანგია 1, 9) – ასე დაემუქრა ღმერთი იუდეველებს, როდესაც მათ ტაძარზე ზრუნვა შეწყვიტეს. თუ წელიწადში მხოლოდ ერთი-ორჯერ მოდიხართ ჩვენთან, მაშინ რის შესწავლას მოასწრებთ? რაზე გესაუბროთ – სულზე, სხეულზე, უკვდავებაზე, ცათა სასუფეველზე, საშინელ სამსჯავროზე, გეენიაზე, ღვთის მრავალმოწყალებაზე, სინანულზე, ნათლობაზე, ცოდვათა შენდობაზე, შეწყალებაზე, ზეციერსა და მიწიერ არსებებზე, ადამიანურ ბუნებაზე, ანგელოზებზე, დემონთა სივერაგეზე, ეშმაკის მანქანებაზე, ზნეობაზე, დოგმატებზე, მართალ სარწმუნოებაზე და უწმინდურ მწვალებლობებზე? ქრისტიანმა ყოველივე ეს და უფრო მეტიც უნდა იცოდეს და შეეძლოს ყველა ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა. ხოლო თქვენ აქედან მცირედიც კი არ გეცოდინებათ, თუ წელიწადში ერთხელ, გავლით ან ჩვეულებისამებრ დღესასწაულის გამო შეიკრიბებით და არა კეთილგონიერი განწყობით. თქვენ არა თუ უბრალო ხელოვნების შესწავლა გსურთ, არამედ ყველა მეცნიერებათა შორის უმნიშვნელოვანესისა – თუ როგორ შეიძლება სათნო ვეყოთ ღმერთს და ზეციური მადლი მოვიპოვოთ. ნუთუ თქვენ გგონიათ, რომ ეს ასე იოლია და ამის მიღწევა მხოლოდ ერთი ან ორი მოსვლით შეიძლება? ეს ხომ უგუნურებაა! თავად მაცხოვარი ბრძანებს, რომ ეს მეცნიერება უდიდეს ყურადღებას მოითხოვს: „ისწავეთ ჩემგან, რამეთუ მშვიდ ვარ და მდაბალ გულითა“ (მათე 11, 29). ასევე გვაუწყებს წინასწარმეტყველი: „მოვედით შვილნო, ისმინეთ ჩემი, შიში უფლისაჲ გასწაო თქვენ“ (ფს. 33, 12). და კიდევ: „მოიცალეთ და გულისხმა-ყავთ, რამეთუ მე ვარ ღმერთი“ (ფს. 45, 10). როგორც ხედავთ, ამ სიბრძნის მოსაპოვებლად მრავალი მეცადინეობაა საჭირო.

გაზეთი „საპატრიარქოს უწყებანი“ № 49, 1999 წ.
წყარო: www.orthodoxy.ge

]]>
http://www.ambioni.ge/eklesiasi-siarulis-sesaxeb/feed 0
მწვანილოვანი კულტურების (ქინძი, ოხრახუში, კამა და სხვა) მოვლა-მოყვანის მოკლე ცნობარი http://www.ambioni.ge/mwvanilovani-kulturebis-movla-moyvanis-mokle-cnobari?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=mwvanilovani-kulturebis-movla-moyvanis-mokle-cnobari http://www.ambioni.ge/mwvanilovani-kulturebis-movla-moyvanis-mokle-cnobari#respond Mon, 13 Jun 2022 10:54:18 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=47569

ნიადაგის დამუშავება

თუ გაზაფხულამდე ნიადაგი არ იყო დამუშავებული, იგი უნდა დამუშავდეს რაც შეიძლება ადრე და გულმოდგინედ, მოცილდეს აღმოცენებული სარეველები და მათი ფესვები.

ნიადაგის გაფხვიერება

ნიადაგის გაფხვიერება დაფარცხვას მიმართავენ აპრილის დასაწყიში, ერთეული სარეველების გამოჩენისთანავე, ამავე დროს ხდება ნიადაგის გაფხვირება და ბელტების დაშლა.

დათესვა

აღნიშნული კულტურები ითესება აპრილში, 6-8 რიგიან მწკრივებად, მწკრივთა შორის 10-15 სმ-ის დაცილებით, ჩათესვის სიღრმე 1,5-2 სმ.

გამარგვლა-გამეჩხერება

აპრლის ბოლოს, მაისის დასაწყისში მიმართავენ აღმოცენებული სარეველების მოცილებას და ჩახშირებული მცენარეების გამეჩხერებას, მათ შორის 10-15 სმ-ის დატოვებით.

მცენარეთა მორწყვა

აღმოცენებული მცენარეები ირწყვება 5-7 დღეში ერთხელ (კლიმატური პირობებისა და საჭიროების მიხედვით). მთელი ვეგეტაციის მანძილზე მაისიდან-ივლისამდე.

სარეველების მოცილება და ნიადაგის გაფხვიერება

აღმოცენების შემდეგ მაის-ივნისში მიმართავენ მცენარეთა რიგთაშორისების გაფხვიერებას და სარეველათა მოცილებას, საჭიროების მიხედვით.

მცენარეთა დაცვა

მცენარეთა დაცვის ღონისძიებების გატარებას მიმართავენ საჭირეობის მიხედვით.

მოსავლის აღება

აღნიშნული კულტურების მოსავალი შეიძლება ავიღოთ როგორც ერთიანად ასევე ნაწილნაწილ, ივნისიდან სექტემბრამდე. მოსავლის აღების დროს მცენარეს აცილებენ ქვედა ფოთლებს, მცენარის ფესვთა სისტემისა და ცენტრალური ნაწილის დაზიანების გარეშე.

წყარო: სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრი / SRCA

]]>
http://www.ambioni.ge/mwvanilovani-kulturebis-movla-moyvanis-mokle-cnobari/feed 0
სულიწმინდის დღე http://www.ambioni.ge/suliwmindis-dre?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=suliwmindis-dre http://www.ambioni.ge/suliwmindis-dre#respond Sun, 12 Jun 2022 20:00:21 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=37027 მართლმადიდებელი ეკლესია სულთმოფენობიდან პირველი შვიდეულის ორშაბათს, სულიწმინდის დღეს აღნიშნავს.

სულთმოფენობის შემდეგი კვირა მსგეფსია. ორშაბათიდან კი მარხვა იწყება, რომელიც წმინდა მოციქულთა პეტრესა და პავლეს ხსენებით სრულდება.

]]>
http://www.ambioni.ge/suliwmindis-dre/feed 0
სულთმოფენობა – ტროპარი – კონდაკი http://www.ambioni.ge/sultmofenoba-tropari-kondaki?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=sultmofenoba-tropari-kondaki http://www.ambioni.ge/sultmofenoba-tropari-kondaki#respond Sat, 11 Jun 2022 19:00:54 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=42255 სულიწმინდის მადლი იყოს თქვენ თანა!

ტროპარი: კურთხეულ ხარ შენ, ქრისტე ღმერთო ჩუენო, რომელმან ყოვლად ბრძნად მეთევზურნი გამოაჩინენ, მიჰფინე რა მათ ზედა ყოვლად-წმიდა სული შენი, და მათ მიერ ყოველი სოფელი მოინადირე, კაცთ-მოყუარე, დიდება შენდა.

კონდაკი: რაჟამს იგი გარდამოხდა და ენანი შეურივნა, მიმოდაჰყუნა მაღალმან ნათესავნი, ხოლოაწ რაჟამს ცეცხლისა ენანი განუყუნა, ერთბამად მოიყუანნა იგინი, ამისთჳსცა ერთობით ვადიდებდეთ სულსა ყოვლად-წმიდასა, თანასწორსა მამისა და ძისასა.

]]>
http://www.ambioni.ge/sultmofenoba-tropari-kondaki/feed 0
სულთმოფენობა http://www.ambioni.ge/sultmofenoba?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=sultmofenoba http://www.ambioni.ge/sultmofenoba#respond Sat, 11 Jun 2022 18:10:56 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=28516 დმანისის სიონის საკათედრო ტაძრის წინამძღვარი, იღუმენი დიონისე გვიმრაძე:

“სახელითა მამისათა და ძისათა და წმიდისა სულისათა! სულიწმიდა მოვიდეს თქვენზედა და ძალი მაღლისა გფარვიდეთ თქვენ. გილოცავთ სულთმოფენობას! სულთმოფენობა დღეს არის სულიწმიდის გარდამოსვლის და ჩვენთვის განსაკუთრებული სიხარულის დღე. გარდა იმისა, რომ ეს არის უდიდესი დღესასწაული, ამავე დროს, ამ ტაძრის დღესასწაულიც გახლავთ. თქვენ იცით, რომ ეს ტაძარი აშენდა და იკურთხა სწორედ სულთმოფენობის სახელზე. რატომ იქნა შერჩეული სულთმოფენობის დღესასწაული ამ ტაძართან მიმართებაში? იმიტომ, რომ ამ ტაძრის აშენება მართლაც მოხდა სულიწმიდის განგებულებითა და უშუალო მონაწილეობით; აი, როგორც თავის დროზე ღმერთმა შექმნა სამყარო სულიწმიდის მოქმედებით, ასევე ეს ტაძარი სწორედ ამგვარად სწრაფად, დიდი შრომისა და ჯაფის გარეშე, თავად ღმერთმა აღაშენა, გაალამაზა, შეამკო. თქვენ კარგად უწყით, რომ ჩვენ არ გვქონდა არანაირი სახსარი ამ ტაძრის აღშენებისთვის, თუმცა უფალმა საოცარი წყალობა გამოიღო ჩვენზედა და მოგვივლინა კეთილი ადამიანები. სწორედ ამიტომ, განსაკუთრებით ჩანს სულიწმიდის მოქმედება ამ ტაძართან მიმართებაში.

თუმცა ყოველი ტაძარი ღვთის სახლია და მისი შეწევნით შენდება, ამიტომ კიდევ ერთი მიზეზი, რის გამოც ამ დიდებულ დღესასწაულს ვუკავშირდებით, იმაში მდგომარეობს, რომ საქართველოში იშვიათია სულთმოფენობის სახელობის ტაძრები. ამიტომ, თავად ამ დღესასწაულის პატივგებისათვის და იმისთვის, რომ ადამიანებმა მეტი ცოდნა მიიღონ ამ უდიდესი მოვლენის შესახებ, ჩვენმა მღვდელმთავარმა სწორედ ამგვარად განაგო. ამიტომ, მორწმუნეებმა კარგად უნდა გავითავისოთ, თუ რას ნიშნავს სულთმოფენობა და შემდგომ იმ ადამიანებს ავუხსნათ, რომლებიც დაინტერესდებიან ამ საკითხით; ასეთნი კი, ვფიქრობ, მრავალნი აღმოჩნდებიან ჩვენ გარშემო.

ჩვენ არასდროს უნდა დაგვავიწყდეს, რომ სულიწმიდა ღმერთი სამების ერთ-ერთი პირია; რომ სულიწმიდა ქრისტეს დაპირებისამებრ, მისი ამაღლების შემდეგ გარდამოვიდა; რომ ნათლობის შედეგად ყოველ ჩვენთაგანზე გარდამოდის სულიწმიდა; რომ ღმერთის განცდა სწორედ სულიწმიდის მადლით შეგვიძლია.

მაშ ასე, მივყვეთ თანმიმდევრობით და გავიხსენოთ წმიდა წერილში მოთხრობილი ამბავი; მას შემდეგ, რაც იესო ქრისტე აღდგომიდან მეორმოცე დღეს ამაღლდა ზეცად და განეშორა თავის მოწაფეებს, იგი დაპირებისამებრ მოუვლენს მათ სულიწმიდას: „უმჯობეს არს თქუენდა, რაითა მე წარვიდე; უკუეთუ მე არა წარვიდე, ნუგეშინისმცემელი იგი არა მოვიდეს თქუენდა; უკუეთუ მე წარვიდე, მოვავლინო იგი თქუენდა”(იო. 16,7).

მართლაც, მეათე დღეს ამაღლებიდან, როგორც დღეს საქმე მოციქულთაში წავიკითხეთ, იყვნენ რა ერთად შეკრებილნი მოციქულები და ქრისტეს მიმდევრები, სადღაც 120 კაცამდე, „იყო მეყსეულად ზეცით ოხრაი, ვითარცა მოწევნაი ქარისა სასტიკისაი, და აღივსო ყოველი იგი სახლი, სადა იგი იყვნეს მსხდომარე”(საქ. 2,2). უცბად სასტიკი ქარის მსგავსი რამ ამოვარდა, ოღონდ არა ქარი, არამედ ხმა და ქროლვა მსგავსი ქარისა. შემდეგ აგრძელებს წმიდა წერილი: „და ეჩუენნეს მათ განყოფანი ენათანი ვითარცა ცეცხლისანი, და დაადგრა თითოეულად კაცად-კაცადსა მათსა ზედა”(საქ. 2,3). აქაც, ცეცხლის ენებში არა უშუალოდ ცეცხლი უნდა მოვიაზროთ, არამედ ეს არის მხოლოდ მსგავსება მოვლენისა; ეს ზებუნებრივი ცეცხლის ალი დაადგრა მოციქულებზე და ისინი „აღივსნეს ყოველნი სულითა წმიდითა და იწყეს სიტყუად უცხოთა ენათა”(საქ. 2,4). აი, ეს გარეგნული ქმედებანი და სასწაულები სიჩუმეში კი არ აღესრულა, არამედ „იყო რა ხმაი ესე, შეკრბა სიმრავლე ერისა და შეშფოთნეს”(საქ. 2,6). ანუ სულიწმიდის გარამოსვლა ისე აღესრულა, რომ ყოველთა ყურადღება მიიპყრო; იმ დროში კი იერუსალიმში აღნიშნავდნენ ერგასის დღესასწაულს. შესაბამისად – იქ თავმოყრილნი იყვნენ წარმომადგენლები თითქმის ქვეყნიერების ყოველი კუთხიდან; ამის შესახებ მოგვითხრობს კიდეც წმიდა წერილი.

თუმცა აქ ხალხთა წარმომავლობაზე უფრო მეტად მნიშვნელოვანი სხვა რამ გახლავთ; მოციქულებს სულიწმიდის გარდამოსვლის შედეგად მიეცათ უცხო ენებზე საუბრის ნიჭი, რის გამოც ფრიად გაკვირდნენ იერუსალიმში შეკრებილნი და იმასაც კი ამბობდნენ, რომ ღვინით არიან მთვრალნი მოციქულნიო. მით უმეტეს, მოციქულები გალილეიდან იყვნენ წარმოშობით, რაც იმაზე მიუთითებდა, რომ განსწავლულობით დიდად ვერ დაიკვეხნიდნენ, ამიტომ კიდევ უფრო მეტად „განჰკრთეს ყოველნი”. მოციქულები კი უცხო ენებზე საუბრობენ, თანაც ისე, რომ ყველა უცხოტომელს ესმოდა თავის ენაზე წარმოთქმული სიტყვები, რომლითაც განადიდებდნენ უფალს.

აი, ამგვარი გახლდათ სულიწმიდის გარდამოსვლასთან დაკავშირებული მოვლენები; თუმცა ერთი გარემოება განსაკუთრებით აღნიშვნის ღირსია; ამ მოვლენამდე შეშინებული, შეცბუნებული და დაფარულში მყოფი მოციქულები თამამად, მტკიცედ და უშიშრად გამოემართებიან ქალაქ იერუსალიმისაკენ და პეტრე მოციქულის თაოსნობით იწყებენ ქადაგებას. სულიწმიდით აღვსებული წმიდა პეტრეს პირველივე ქადაგებამ კი წარმოუდგენელი შედეგი მოიტანა, სამი ათასმა კაცმა სიხარულით შეიწყნარა მისი სიტყვა და ნათელ-იღო ქრისტეს სახელით.

ამ დღიდან მოყოლებული აღარასოდეს შეწყვეტილა ღვთის სიტყვის ქადაგება, აღარასოდეს შეწყვეტილა მადლის მიმღეობა, რამეთუ მოციქულების შემდეგ ეს მადლი მემკვიდრეობით გადაეცემათ მღვდელმთავრებს, მათი საშუალებით კი გვეძლევა ჩვენ. როგორც მამა თავის შვილს გადასცემს თავის სამკვიდრებელს, ასევე ყოველი ეპარქიის ახალი მღვდელმთავარი მიმღები არის იმ მემკვიდრეობისა, რასაც ჰქვია სულიწმიდის ნიჭი და აი, იმ საიდუმლოებების აღსრულების ძალაუფლება, რომელიც ღმერთისაგან არის ბოძებული მოციქულებზე. და აი, ესსულიწმიდის მადლი დამკვიდრებული არის ჩვენს ტაძრებში, ამიტომ ფაქტიურად დღევანდელი დღე ეკლესიის დაარსების დღედ იწოდება. აქ აღესრულება საიდუმლოებები, რომლის შედეგადაც ჩვენც გვეძლევა იგივე ძალა სულიწმიდისა, უბრალოდ ჩვენ, განსხვავებით მოციქულებისაგან, არა ვართ მიმღებნი იმ ხარისხის მადლისა, რაც მათ მიიღეს და რაც მათ განიცადეს სულთმოფენობის დღეს.

დიდია დღევანდელი დღის მნიშვნელობა, თუმცა ხშირად ადამიანები ურწმუნოებას გამოხატავენ ქრისტესადმი, სულის უკვდავებისადმი და მარადიულ ცხოვრებისადმი; ჩვენ უნდა ვიცოდეთ, რომ თუ ვინმე ქრისტესადმი შეიტანს ეჭვს, ეს კიდევ შეიძლება გარკვეულწილად გავამართლოთ იმ კუთხით, რომ მათ არ უნახავთ ქრისტე და გასაგებია, რომ შეიძლება ვერც ირწმუნონ იგი. ამიტომაც ქრისტემ გვითხრა: „ხოლო რაჟამს მოვიდეს ნუგეშინისმცემელი იგი, რომელი მე მოვავლინე თქუენდა მამისა ჩემისა მიერ, სული ჭეშმარიტებისაი, რომელი მამისაგან გამოვალს, მან წამოს ჩემთვის”(იო. 15,26). და აი, ჩვენ ვართ ეკლესიის წიაღში და შევიცნობთ ქრისტეს, რადგან ჩვენ ვართ საიდუმლოებებთან მაზიარებელნი და სულიწმიდა, რომელიც მოავლინა ქრისტემ, არის სწორედ მიმყვანებელი სწორედ ქრისტესთან. რადგან ქრისტე გვეუბნება, რომ ვინც გულით წმიდაა, ის მიიღებს სულიწმიდის მადლს და ვინც მიიღებს სულიწმიდის მადლს, ის შეიცნობს ქრისტეს და აღარასოდეს დაეჭვდება მის არსებობაში.

ამდენად, ქრისტესადმი რწმენის ერთადერთი გზა არსებობს – ეკლესიის წიაღში ყოფნა. ამიტომ უნდა აღვასრულოთ ღვთის მცნებები, ვეზიაროთ წმიდა საიდუმლოებებს და ამის შედეგად ჩვენზე გარდამოვა სულიწმიდის მადლი. სულიწმიდის მადლი კი მარტოოდენ უცხო ენათა საუბრის ნიჭში კი არ გამოიხატება, არამედ უპირველესად გულის მიერ განცდილ ლმობიერებაში, სიხარულში, სიმშვიდესა და სიყვარულში.

ღმერთმა მოგცეთ სულიწმიდის მადლი! ღმერთმა ქნას, რომ მომავალ წელს, ამავე დროს, ეს ტაძარი სრულად იქნას დასრულებული და კიდევ უფრო მეტად აღვსებულიყოს ჩვენი გულები საღმრთო სიხარულით. ჩვენ ხომ ამ მხარეში მოციქულთა საქმიანობა გვაქვს განსახორციელებელი, ღვთის სიტყვა უნდა ვიქადაგოთ, ხალხს ჭეშმარიტება უნდა გამოვუცხადოთ. თუ ჩვენ უზნეოდ ვიცხოვრებთ, მრავალნი დაბრკოლდებიან. დაე, განგვეწმინდოს თითოეულ ჩვენთაგანს საკუთარი სულის ტაძრები ყოველგვარი ცოდვისა და ბიწიერებისაგან, რათა ზიარებისას შემოსულიყოს მადლი, დამკვიდრებულიყოს ჩვენში და განეახლებინოს ჩვენი შინაგანი სამყარო. შეიძლება ითქვას, რომ თითოეული ჩვენთაგანი მოძრავ ტაძარს წარმოვადგენთ და არ გვეპატიება მისი შებღალვა.

უფალმა გაკურთხოთ, გაგაძლიეროთ! სულიწმიდის მადლი ყოფილიყოს ჩვენზედა. ჩვენთან არს ღმერთი!”

]]>
http://www.ambioni.ge/sultmofenoba/feed 0
„ფრინველებზე დაკვირვების მოყვარულთათვის საქართველო სამოთხეა“ http://www.ambioni.ge/frinvelebze-dakvirvebis-moyvarultatvis-saqartvelo-samotxea?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=frinvelebze-dakvirvebis-moyvarultatvis-saqartvelo-samotxea http://www.ambioni.ge/frinvelebze-dakvirvebis-moyvarultatvis-saqartvelo-samotxea#respond Fri, 10 Jun 2022 10:18:04 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=47563

ნორვეგიის ეკო ტურისტული კვლევითი ორგანიზაცია Linking Tourism & Conservation Society საქართველოს ტურისტული პოტენციალის შესახებ სტატიას აქვეყნებს. „ფრინველებზე დაკვირვების მოყვარულთათვის საქართველო სამოთხეა“ – ამ სათაურით Linking Tourism & Conservation Society საქართველოს დაცულ ტერიტორიებს აღწერს.

სტატიის ავტორებმა კრისტოფ პროკოშმა და კრისტოფ ზოკლემა საქართველოში ტურიზმის ეროვნული ადმინისტრაციის პრეს-ტურის ფარგლებში იმოგზაურეს.

„დიდი ბრიტანეთიდან, გერმანიიდან, იტალიიდან და ნორვეგიიდან ჩამოსულმა ჯგუფმა საქართველოში გამოიკვლიეს, თუ რამდენად მიმზიდველია ეს ქვეყანა ფრინველებზე დაკვირვების მოყვარული ტურისტებისთვის. დასკვნები შთამბეჭდავია, საქართველოს აღმოსავლეთით, დაცულ ტერიტორიებზე ერთკვირიანი ვიზიტისას ჩვენ 157-ზე მეტი სახეობის ფრინველი ვიხილეთ, მათ შორის იყო: კავკასიური შურთხი, კავკასიური როჭო, რომლებიც საუკეთესო ბუნებრივ პირობებში იმყოფებიან. გაზაფხულზე საქართველოში ძალიან ბევრ გადამფრენ ფრინველს იხილავთ. ჩვენ შედარებით ადრე მოგვიწია საქართველოში ჩასვლა, ფრინველების მიგრაციის პიკი ჯერ არ იყო, თუმცა, გადამფრენ ფრინველთა სულ მცირე, 15 სახეობას დავაკვირდით. მგალობელ ფრინველთა ნაწილი საქართველოში გვიან მოფრინდა, რადგან გაზაფხულს მოსვლა ცოტა დააგვიანდა. მიუხედავად ამისა, ჩვენ 7 სახეობის ტოროლა და 4 სახეობის მეღორღია ვიხილეთ“, – აღწერენ ნორვეგიული ორგანიზაციის მკვლევრები.

„ვინც საქართველოში სამოგზაუროდ ჩადის გამორჩეული მასპინძლობით ხვდებიან. საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ ქართველებმა ტურისტული ინფრასტრუქტურა მოაწყვეს. საქართველო გამორჩეულია კულტურული სიმდიდრით, შესანიშნავი კერძებითა და ღვინის უძველესი კულტურით.

საქართველოს ტურიზმის ეროვნულ ადმინისტრაციას გაცნობიერებული აქვს, რომ ტურიზმის მდგრადი განვითარებისთვის ქვეყანას ვიზიტორთათვის მრავალფეროვანი კულტურული ფასეულობები შეუძლია შესთავაზოს. მიუხედავად მცირე ფართობისა, საქართველო ევროპაში ყველაზე საოცარი და მრავალფეროვანი ეკოზონებით გამოირჩევა”, – ნათქვამია Linking Tourism & Conservation Society-ის ვებ-გვერდზე.

სტატიაში აღწერილია ვაშლოვანისა და ყაზბეგის ეროვნული პარკები. სტატიის ბოლოში კი, რჩევებია მათთვის, ვინც საქართველოში მოგზაურობას და ფრინველებზე დაკვირვებას გეგმავს.

აღნიშნულ ინფორმაციას საქართველოს ტურიზმის ეროვნული ადმინისტრაცია ვრცელებს.

]]>
http://www.ambioni.ge/frinvelebze-dakvirvebis-moyvarultatvis-saqartvelo-samotxea/feed 0
ლოცვა ვატოპედის ღვთისმშობლის ხატისადმი “ნუგეში” ანუ “მანუგეშებელი” http://www.ambioni.ge/locva-vatopedis-rvtismsoblis-xatisadmi-nugesi-anu-manugesebeli?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=locva-vatopedis-rvtismsoblis-xatisadmi-nugesi-anu-manugesebeli http://www.ambioni.ge/locva-vatopedis-rvtismsoblis-xatisadmi-nugesi-anu-manugesebeli#respond Fri, 10 Jun 2022 10:04:53 +0000 http://www.ambioni.ge/?p=47559 ევედრებიან სნეულებათაგან განკურნებისათვის

ტროპარი: დააცხრენ ვნებანი მრავალცოდვილისა სულისა ჩემისანი, რომელმანცა პირისაგან ქუეყანისა ყოველნი მწუხარებანი აღხოცენ, რომელ კაცთა ვნებათა აოტებ და ცოდვილთა ჭმუნვასა განუქარვებ, რამეთუ შენ ხარ ყოველთა ტვირთ-მძიმათა სიმტკიცეი და სასოებაი, ყოვლადწმიდაო დედაო და ქალწულო.
ლოცვა

სასოებაო ყოველისა კიდეთა ქუეყანისათაო, ყოვლადწმიდაო ქალწულო ღმრთისმშობელო, ნუგეშინისმცემელო და ლხინებაო ჩუენო! ნუ უგულებელს გუყოფ ჩუენ ცოდვილთა, რომელნი მოწყალებასა შენსა მინდობილ ვართ. ალი ცოდუათა ჩუენთაი დაშრიტე და სინანულითა აღაყუავილენ დაწრეტილნი გულნი ჩუენნი. ცოდვილთა ზრახვათაგან განწმინდენ გონებანი ჩუენნი, შეიწირენ სულთქმითნი ლოცვანი გულთა და სულთა ჩუენთანი. იქმენ შენ შუამდგომელ წინაშე ძისა და ღვთისა შენისა და ჩუენ ზედა მოწევნული რისხვაი მისი დააცხრე დედობრივითა ლოცვითა შენითა, მართლმადიდებლობასა შინა განამტკიცენ და დანერგე ჩუენ შორის შიში ღვთსაი, სული მოთმინებისა და სიყვარულისაი. ხორციელთა და სულიერთა წყლულებათაგან განმკურნენ, მტრისა ზედამოსვლანი დააყუდენ, ტვირთი ცოდვათა ჩუენთაი აღიღე და ნუ დამიტევებ ვიდრე დღედ აღსასრულადმდე ჩუენისათა. მომანიჭე ჩუენ წყალობაი შენი და ყოვლადწმიდაი მადლი შენი. ყოველთა აქა მდგომარეთა და მლოცველთა თანა ეგე მარადის და ყოველთა შენდა მოლტოლვილთა შეწევნაი და მეოხებაი შენი აჩუენენ, რაითა გადიდებდეთ და გაქებდეთ შენ ყოველნი, ვიდრე უკანასკნელ აღმოფშვინვადმდე. ამინ.

]]>
http://www.ambioni.ge/locva-vatopedis-rvtismsoblis-xatisadmi-nugesi-anu-manugesebeli/feed 0